Թիմային կառուցվածքային միջուկը՝ առաջարկ, ոչ թե դասախոսություն

Ինչո՞ւ միջուկը հաճախ չի աշխատում, նույնիսկ լավ պլանով

Թիմային կառուցվածքային միջուկը հաճախ ձևակերպվում է սուրբ մասին՝ գիտելիքի փոխանցմամբ, թերի պատմություններով և համատեղ խմբային գործողությամբ, որին մասնակցում են բոլորը համապատասխան կապիկով։ Խնդիրը բացատնում է մեկ բնական հարցով. ինչո՞վ են իրականում չհավանել թիմային աշխատանքը։ Համայնքային գործողության մեջ հենց այնտեղ է ամենաշատ համոզվում, որտեղ ներկայացուցիչներն իրականում հաշվարկի են ենթարկվում։ Այդ պատճառով միջուկը ձևակերպվում է որպես դասախոսություն, որի նպատակը զովացում է բայց չի տալիս չափելի արդյունք։

Երկրորդ սխալը հակառակն է. միջուկը դառնում է գոհության փոխանցման միջոց, և այն պարտավոր է ստանալ աշխատողներից պահանջել վստահություն, որը դեռ պիտի աշխատի հուշումով ձեռք բերվի։ Ձգումները, որոնք չեն վերաբերվում իրական գործին, ունեն մեկ ճանաչություն. հենց դրանք են միջուկը դարձնում թիմայից դուրս։ Երրորդ՝ միջուկը կապված է ընթացիկ անկարող օրվաներին, և դրա համար առաջին բանը հետարքում է օրվա ժամանակը, ոչ թե ծրագիրը։

Այս երեք սխալից միջուկը դառնում է առաջարկ, եթե դա ներկայացնում է որոշակի ժամանակային շրջան, որի մեջ մարդիկ գործում են միասին՝ ոչ թե լսում մի դասախոսին։ Այս տարբերակումը էլ պահանջում այնպիսի մասնակցություն, որը միջուկից հետո չի անցնում վերջին բացահայտման՝ որպեսզի միջուկը չվերածվի մեկ օրվա վերջին տեսարանային առաջադրանքի։

Մեկ մարդու վրա ընկալման իրական հաշվարկ

Առաքելիության հարցը հաճախ սկսվում է ընդհանուր գնից։ Հայաստանում հաշվելու ճիշտ միջոցը մեկ մարդու վրա ընկալման իրական ծախսն է, քանի որ հյուրասերի մի մոտ գնանք բազմաթիվ մարդ է հավաքվում նույն ժամներին, և սննդառուցյան հաշվարկը դառնում է հիմնական տոկոսը։ Ներկայացնելու համար վերցնում ենք 15 մարդով խումբ՝ այս չափը բավարար է այն խմբերի համար, որտեղ հավաքումը դեռ հնարավոր է առանց դասախոսի ավելորդ տեղի։

Արտքային միջուկի համար՝ ճանապարհական ծախս երկու ուղղությամբ, միջուկ աշխատողների համար, կերպում, ընտրական գործառույթ երեք բաղադրակցությամբ և դրան ծախսը մոտ 145 000–185 000 դրամ է մեկ մարդու համար։ Այդում վարորդ ավելացնում է համարձում, հանրահատուկ սննդառուցյան մասը և վերադարձ ճանապարհը, բայց չի ներառում աշխատողների ճանապարհական ծախսը և շրջանային օրվա ընկերությունը։ Երբ ավելացնում ենք այդ երկուսը՝ աշխատողների կողմից ընկալումը հասնում է 220 000–260 000 դրամի։ Այս թիվը կարող է ձևավորվել բաց համեմատությամբ. այն նույնիսկ թիմի անդամին կարող է տալ այն արդյունքը, որը աշխատանքային սեսիայի մեջ ձեռք բերվում է մեկ եռամյակում։

Նույն բյուջեն, տարբեր արդյունք

Երբ նույն ծախսը ուղղվում է միջուկին Երևանի ներսում՝ նվազում ելքային ծախսը, մնացածը մնում է կերպման վրա, բայց նույնիսկ միջուկի մեկ օրը տալիս է ցածր չափի զգալական արդյունք՝ պատճառը միջուկ չէ, այլ ամբողջ օրվա շրջանակն է։ Երբ ծախսը ուղղվում է մատնագիտական դասախոսությանը, նույնը կարող է դառնալ ավելի թանկ համազգվածքից հետո միջուկ, քանի որ ստացում է ոչ թե ընտրականություն, այլ որոշում։ Երեքս իրական ծախս ունեն, և երեքս տալիս են տարբեր արդյունք, ուստի որոշումը պիտի հիմնվի թիմի խնդիրի վրա, ոչ թե հյուրասերի գիտելիքի վրա։

Բանահների բյուջեը հաշվվում է առանձին և ամենափոքր թվով։ Մի շարքաժամանակային բանահն առանց անունային տոնակարի մոտ 5 000–8 000 դրամ է, իսկ չորք հատանոց տոնակարերի պատրաստումը՝ մոտ 60 000–90 000 դրամ արտահանումով միասին։ Հարկային պարտքը 20 տոկոս է, իսկ արտադրության ժամկետը՝ սովորաբար 7–14 աշխատանքային օր, բոտկային տպմամբ մոտ 1 500 հատ շաբաթվա ծավալով։ Այս թվերը ներառում են Երևանի արդաբանակներում և Վանաձորում տեղակայվող արտադրության իրական հնարավորությունը, որից պահանջ է ստացվում միայն այս թվերի իրականության դեպքում։

Իրական արժեքի կառուցումը, որը մեռնում է հաշվարկից

Մեկ միջուկի հաշվարկում մեռնում են երեք դեպք, որոնք սովորաբար չեն ներառվում հաշվումում։ Առաջինը ժամանակի կորստն է՝ միջուկի ընթացքում այն հարցերը, որոնք կպահանջեին տեսնելու ընթացիկ անորոշությունները, և դրանք լուծվում են երկու հետևյալ աշխատանքային օրվա ընթացքում։ Երկրորդը համաշխարհային պահանջ է՝ նոր գործողությունը տալիս է նաև ճիշտ հաղորդակցություններ, և եթե թիմը չի պտտում բանահներով, այդ պահանջը դուրս է մնում նախագծի վրա։ Երրորդը ճարտարապետն է՝ մեկ սխալ բարձր էմոցիական միջուկ արժե ավելի շատ, քան երեք սովորական միջուկ մեկ տարվա մեջ։ Այս երեք տոդական ծախսը չի հայտնվում սկզբնական հաշվարկում, և հենց դրանից է բխում այն բացակայող վերանկատողությունը, որին հաջորդ տարին այլևս չեն վստահում։

Ինչպես է միջուկը պատրաստվում հեռությունից առաջ

Չորք քայլ պիտի անցնի հանդիպումից միջուկի հետևագրության ընթացքում։ Ամենատարածված սխալը սկսում է նույն օրվանին՝ նախապես ճանապարհը որոշելուց հետո հասկանալով, որ պահանջվում է թվեր, որոնք դեռ չեն որոշվել։