Շրջային ծրագրեր
Աշունշտ դաշիտքը՝ երեք քաղաք, երեք շաբաթ և մեկ պայման
Ուղևորներում աշխատող թիմը կարող է մեկ աշունշտ շրջել Երևանից Վանաձոր և մետ ավելի թույլ հետևում ստանալ, քան որ կարող է ճեռնել երեք քաղաք մեկ շաբաթում և վերադառնալ տանջահարության մեջ։ Պայմանը մեկ է՝ որպեսզի շրջան դառնա աշխատանք, ոչ թե շրջան։
Չորս որոշում, որ կատարվում է միջանցքային
Շրջային աշխատանքի կառուցվածքը որոշում է վերջում արդյունքը, ոչ թե երևանների քանակը։ Երեք ուղի՝ Երևան, Գյումրի, Վանաձոր, նույն թիմը և նույն բովանդակությունը, երեք շաբաթ համատեքստում, կամ մեկ շաբաթ՝ նույն երեք քաղաքը։ Երկրորդը կարևում է եղել ոչ թե ավելի ներկապված, այլ որպեսզի մարդը մինչև վերադարձը չկարողանա մտածել սեղանային աշխատանքի մեջ։ Հենց այդտեղ է վերջանում կազմակերպության ժամանակագրությունը։
Աշունշտը իր մեջ հավաքում է երեք գործողություն մի ժամանակակից, որոնք մրցակցում են միմյան։ Հաճախորդը նոր պատվեր ունի, համաճայնրային քննարկությունները վերադառնում են աշունշտին, և նոր գիտելիքներ են պահանջում այն ժամանակ, երբ վերջին աշխատանքային օրերը դեռ չեն ավարտվել։ Այս երեքը մեկ հանդիոթյան մեջ չեն հաշվվում։ Ուստի աշունշտ շրջանը ծրագրում ենք ոչ թե առանձ քայլով, այլ բաժինների դաժանակների վերաբերյալ համաձայնությամբ, որտեղ ամեն բաժին իմանում է, թե որոշ շաբաթներին իր ներկայացուցիչները դուրս են գնում։
Այստեղ երևանների քանակը պատահական է։ Աշխատանքային կապերը կապվում են մարդով և տեսթով, ոչ թե տարածքով։ Գյումրիի մասնակցությունը կարող է ավելի արդյունք տալ, քան Երևանի և Վանաձորի, եթե Երևանում իրենք ունեն երկու ամբողջ օր, իսկ Վանաձորում՝ մի ամբողջ ժամեր։ Այդ պատճառով երեք քաղաքի բաժանումը պետք է հիմնված լինի նախագծված զրույցների քանակի վրա, ոչ թե ճանապարհի երկարության վրա։
Այստեղ մեկ որոշումը կատարվում է միջանցքում՝ նախքան ցանկը փակելը։ Եթե միջանցքային թիվը ստացվում է կարծիքով պահին, դաշիտքը սկսվում է աղյությամբ, և թիմը սկսում է կորցնել այն՝ շաբաթի առաջին օրվան։ Ուստի միջանցքային թիվը սահմանվում է երեք պատուհանով՝ ընթացիկ շրջանի պահանջները, դիզայնի ներկայացուցչական թիվը և բյուջեի մնացած մասը։ Այս երեքը չպետք է խառնվեն մի տողում, որպեսզի վերադարձին չպարտվեն անհնչելի թվերով։
Երկրորդ որոշումը վերաբերվում է ժամանակին, ոչ թե միջանցքին։ Երբ դաշիտքը բաժանվում է երկու հաջորդ շաբաթների միջև, աշխատակցունը առանց կանգառի հետ անցնում է վերադարձը, և հետևյալ շաբաթին էլ նույն օրվա խնդիրն է սկսում։ Այդ օրը նշեք որպես վերականգնման օր՝ վերջին օրվա առաջ։ Շրջանի ընթացքում մենք կտվում ենք մի համահայտական հանդիոթյուն՝ ճամփորդության մեջ աշխատողներին։ Այն մույս է փոքր, բայց այն ստեղծում է ամենակարևոր բանը՝ շրջանը չի ավարտվում գործընկերի կողմից կրկնվող գնումներով։
Երրորդ որոշումը՝ ինչ է մնում մի շաբաթ հետո։ Ոչ մի տեսաթերթ չի տարբերվում սեղանի ձևից, և ոչ մի նվիրակ չի փոխվում, եթե չի ուղեկցվում հաջորդ քայլով։ Եթե թիմը վերադառնում է նույն բովանդակությամբ և նույն գործընկերների հետ, ապա ճամփը չի կատարել իր գործը, և դա պետք է հայտնի հենց վերադարձի օր, ոչ թե մեկ ամիս հետո։
Ձևաչափի չորս տարբերակ
Մենք սովորացել ենք աշխատել հայ մրցակցական բեմի վրա և արդյունքում ամենահաճախ կրկնվող սխալը ձևական է՝ ելքին տեսվում է շատ, հետևում՝ ոչինչ։ Չորս տարբերակը տարբերվում է ոչ թե ձևաչափով, այլ հետևյալով՝ ինչ է մնում Երևան վերադառնալուց հետո։
Խուռոտային շրջային դաշիտք
Ստորին առևտրային դեպքում դիզայները ցույց են տալիս կատալոգ և երկու բառով բացատրում են գինը, որից հետո տորանցում են շարունակություն։ Գլխուռոտային շրջանն ամեն տարի տարբերում է մինչև հետևյալը ուղեկցում են մի փոքր զանգված նյութով՝ գործնական թերթիկով, որտեղ գրված է պատասխանելի հարցը։ Սա լավագույն ձևն է ապահովելու հիշություն և համակարգի մոտեցում։
Խուռոտային ձևի առաջին տարին աշխատում է լավ, երբ թիմը դեռ փորձում է իր առաջին ելքը։ Այդ ժամանակը շատ արժե օգտագործել ձևաչափի ստուգման համար՝ որտեղ ելքը կա, որտեղ ընթացում է զրույցը և որտեղ մարդը դառնում է դժվար։ Հենց այդ տարվա վերջին օրվան արժե անցնել աշխատանքային սեսիա, որպեսզի հաջորդ աշունշտից անմիջական անցում լինի աշխատանքային սեսիային։ Եթե այդ տարին միայն խոստումներ են տրվել են առանց գործի, աշունշտը սկսվում է զրույցից, որը նախորդ շրջանում արդեն սպասվում էր։
Աշխատանքային սեսիա՝ հետևումով
Այս ձևում յուրաքանչյուր քաղաքում մեկ լույս է տրվում համաձայն թերթիկով և մեկ ժամանակամիջ։ Տեղում է դիզայնը պարզաբանում, ինչո՞վ է զբաղվում թիմը, ում հետ է աշխատում, և ինչ է արդյունքը մեկ տասնյակ մարդու համար։ Մնացած ժամանակը չի նվագուշվում։ Այս ձևը թանկ է, բայց ամենահաճախ է տալիս իրական հետևում և բեմի հետո՝ որոշում։
Ուղղությամբ աշխատանքային խմբեր
Ուղղությամբ էջը բաժանվում է երեք կողմ՝ ցանկող, ցանկողի ղեկավար, և իրավական հետևության համակարգ։ Մեկ քաղաքում մանրակերպ տալիս է ամեն խմբին առնձին սենյակ իր գործի համար։ Այս տարբերակը տարբերվում է երկարությամբ, ուստի պատրաստ է համար տասներորդ անձանց բանակի համար, բայց քիչ է հարմար երկու մարդով թիմի համար։ Այս ճանապարհը ընտրում են այն ժամանակ, երբ պետք է տարբերակվեն սեփական և բանակր ճանապարհները։
Բաժանված աշխատանք՝ համատեքստային գործիք
Առաջին կեսում թիմը հավաքվում է Երևանում՝ խնդիրը վերացնում, պատրաստում և փորձարկում է։ Հետո տեղափոխվում են տեղեկատվությամբ և հարցով՝ ինչպես է նոր քաղաքում աշխատելու այն մասը, որը պահանջում է իր մասնագիտությունը։ Վերադարձին իրենց աշխատանքային վիճակում վերանայում են՝ ինչ է փոխվել, ինչ պետք է փոխվել, և ով է դա անելու։ Այս ձևը թույլ է տալիս գործնական դեսպանություն՝ առանց այն ելքին դառնալու շքեղ։
Խնդրումների չափը և արժեքը
Դաշիտքի բյուջեի մեծ մասը միայն տեսքավորություն չէ. դա ճամփորդություն, կրակցով կամ համապարտադիր վերանազիտում, սենյակ վարձակալ, նյութի տրանսպորտ, և տեղեկատության հետ կապված ճանապարհածակողի համար առանձին ժամանակ։ Երեք քաղաքի դաշիտքը բնականորեն թանկ է, քան մեկ քաղաքի և ավելի թանկ, քան միայն կապի տեսումը։ Ամենամոտ մոտեցումը հետևյալն է. սկզբում երկու քաղաք, եթե հետևումը բավարար չէ, վերադառնալ երրերորդին։
Թեթթիկների թիվը որոշում է տպարանային մոտեցումը։ Մի էջ՝ 250 հատի պետք է ընկալի փոքր չափով։ 500 հատի պետք է փոխարինեն ձևաչափը, որպեսզի տեղեկությունը չսեղմվի։ 1000 հատից ավելին՝ միայն տեսաթերթ և գրակոստում, քանի որ տեսաթերթի տպումը մատակարարային գործ չէ։ Գիտենալի հաշվարկը այսպիսիս կարճ է. քանի որ տեղեկությունն ամեն տոնակար պետք է ստացի մի սեղանից, ապա դիզայնը պետք է ստուգի, թե տեսաթերթն իր ամենափոքր տոնակարը է բարձրանում։
Ամենադիտավոր նվիրակը տեսության այն բանն է, որ դուրս է մնում հանդիոթյան սենյակից հետո։ Եթե մասնագիտական բան է, ապա այն պետք է աշխատի հաջորդ տասնյակ հետևյալներից հետո և՝ ոչ միայն պահելիս։ Ուստի նվիրակի ձևակերպումը պետք է լինի այնպիսի, որ տարանջատի անձնական գործիչ դառնա պահով։ Ստացվող դամբյուղը եթե մոտ չէ, վերցնում են երկու թերթ, բայց սովորաբար վերցնում են երկուսն էլ՝ մեկը փորձի համար, մյուսը իր համար։ Եթե կարող ենք տալ, որ մեկը պահի, մյուսը թույլ է մնա, ապա մեկ ճամփով երկու տոնակարն ավելի թանկ չեն արժենում, քան մեկը՝ չպահվելով և ուղղված դեպի սեղանի կողքը ձևով։
Ծրագրին անհրաժեշտ մեկ ծրագրային մասն է հետևող դիտարկությունը։ Եթե չկա կողմ ու ժամանակ, որ կհետևի, ապա այն աշխատանքային հանդիոթյուն, որը պայմանավորված է որպես ամենափոքր թվով, դառնում է ծրագրային տարր։ Առանց դրա ամենամոտ աշխատանքային հանդիոթյան գործը մնում է ավանդական ժամանակի մեջ, իսկ ճամփին ավելացում է ճանապարհ։
Ճամփորդական բյուջեն առանձնացվում է մի օրվա, երկու օրվա կամ երեք օրվա տարբերակով, և դրանք չպետք է խառնվեն նյութի բյուջեի մեջ։ Մի օրվա տարբերակը տալիս է ընթացակարգ, բայց վերադարձի ժամանակը սեղմված է, և թիմը ստիպվում է գիշերը վերադառնալ պայմանական համաճայնքով, որը հետո վերաբերվում է որպես թիմի որակի չափանիշ։ Երեք օրվա տարբերակը թույլ է տալիս անցնել Գյումրիում և Վանաձորում ամեն օր կես օր, որից հետո բեմի վրա մնում է մեկ ամբողջ օր։ Մեղադրանքները սովորաբար չեն գալիս նյութից, այլ վերջին օրվա վերադարձից հետո պատահում են, երբ ողջ թիմը տարանջատված է դաշտում։
Թամի պաշտպանությունը ճամփին
-
Ութերս. ցանկը և սահմանումները
Աշունշտի առաջին շաբաթներին ցանկը պետք է փակվի։ Եթե բաց է, այն փոխվում է ճամփին, թիմը սպասում է տեղում, և արդյունքը նույնանում է հանդիոթյան ճշմարտակը։ Սահմանեք երեք բան՝ ո՞վ կարող է գալ, ո՞ւմ է տեսնում, ինչ է հետևում։ Այս երեքս առանց խնդրի չեն պատասխանում, և հենց դրանք են տալիս շրջանին արդյունք։
-
Երեքշաբաթ. նախագծում և տեսքեր
Կարևոր է, որ նվիրակները պատրաստված լինեն մեկ շաբաթ առաջ։ Շրջանը սկսում է ելքից մեկ շաբաթ առաջ՝ նյութը պատրաստվում է, տեղադրվում է և բեկենները ստուգվում են։ Այն պահ, երբ մեկ տոնակարի վրա դնում եք թույլաթղթ, համարվում է ճամփորդություն սկսվել, թեև դիզայնը սկսում է նախագծելու։ Այդ կանոնը կարճ է, բայց այն փրկում է ամենաթանկ խոսքը՝ թե՞ պատրաստում չէ պատրաստվել։
-
Առաջին քաղաք. Երևան
Երևանում աշխատում ենք ամենամեկ ժամկետով։ Այստեղ թիմը ծանոթանում է ցանկին, ստուգում է տվյալների ճշտությունը, և աշխատանքային սեսիաները կատարվում են վերջին օրվա երեսներին։ Երևանի առաջին օրվա կարևորությունը պատրաստության մեջ է՝ սխալ տեղեկատվությունը բացահայտում են մինչև Վանաձոր։ Սա մեկ օր խնայում է, բայց փրկում է երեք օր։
-
Երկրորդ քաղաք. Գյումրի
Գյումրիում կարճ կես օր է բավական կատարելու համար, եթե ցանկը ճիշտ է ճշտված։ Այս քաղաքը տարածքային ընդլայնման համար լավագույնն է. կլինելիս այնտեղ տեղի ունի ցանկի զգալի մասը, և միայն զրույց չի պահանջում։ Վերադարձի ճանապարհին անպատրաստում ենք Վանաձորի շեմերը՝ որպեսզի սկսենք ոչ թե զրույցից, այլ տեղեկատվության տեսքից։
-
Երրորդ քաղաք. Վանաձոր և վերադարձ
Վանաձորում ավարտանում ենք և վերադառնում։ Վերադարձի ճամփին անպատրաստվում են չորս բան՝ ինչ է պատասխանվել, ինչ է բաց մնացել, ինչպե՞ս է հետևելու, և ով է պատասխանատու։ Եթե դա չի արվում ճամփին, ապա շրջանը կմնա հիշություն, որ հերոս մենք քաղաքներում ենք եղել։ Հենց այս քայլից է սկսվում ճամփի իրական արդյունքը։
Հաճախ տրվող հարցեր
Ինչո՞ւ է սեպտեմբերը սակայ լինում շրջային դաշիտքի համար
Դուրս է ելել դպրոցական ուսուցելու շրջանը, և դա պատահում է ընտանիքների բյուջեների ամենատարած ժամանակին։ Այդ ժամանակը նաև անձնական ճամփորդությունների ամենաբարձր մասն է. ընտանիքներ ճամփորդում են, և աշխատողը ընտրում է ճամփորդություն, ոչ թե հանդիոթյուն։ Պահանջները դառնում են զրույց ոչ թե բովանդակության մասին։
Ինչո՞ւ չպետք է մեկ շաբաթում անցնել երեք քաղաքը
Չափի հարցը պահանջի համար չէ, վերջանության համար է։ Երբ թիմը մեկ օրվա մեջ անցնում է երեք քաղաք, հաջորդ օրվա համար ամեն ինչ թույլ է միայն հիշում։ Եթե շեմը երկու օր է տևում, նույն քաղաքում ստեղծվում են իրական հետևումներ, և վերադարձին ստուգելու է կողմը՝ ինչի մասին էր պատասխանվել։ Կրկնվող մեկ բովանդակությունը կամ ոչ մի հետևում է ստացում, թե՞ ոչ մի խնդիր է փակվում։
Ի՞նչ նյութ է լավագույն ձեռքին տալլու ճամփորդող նվիրակը
Այն, ինչ հենց այդ մարդը իրեն տալիս է մի օրվա համար՝ որպեսզի չպետք է մտածել իր սեղանապահի։ Դա կարող է լինել պարզ շինք, կոճակ, կամ փոքր բաներ՝ առանց լոգոյի։ Այն, ինչ մնում է ավտոմատում, չի կատարում իր առաջին գործին. նույնական մոտեցումը հակառակն է մոտեցումին. պահել է հենց այն, ինչ կարող է անվնադ տանել։
Եթե նյութը պետք է աշխատի նաև ճամփորդության հետո, տեղադրեք այն պայուսակի խորքում կամ երկու սեղանակորս կողքից։ Այդ դեպքում դաշիտքը դառնում է մի օրվա ձևով, որտեղ նյութը դուրս է գալիս սեղանից և ինքնուրույն թույլ է տալիս վերադառնալ իր տեղին՝ առանց հարցի, թե իր վրա մոռացվել է։
Ինչպե՞ս է ճամփորդական բյուջեն հաշվվում առաջին քաղաքում
Այն ուղղությամբ քննարկում ենք երկու սկզբում՝ կողմերի սկզբնական բաժանումով և ամբողջ ճամփի ընթացքով, որպեսզի թիմը տեսնա վերջնական թիվը մեկ ճանապարհորդության մեջ։ Վանաձորից Երևան վերադարձի համար հաշվում ենք ճուղի, վերաբերյալ նույն սահմանաչափով, որպեսզի վերադարձի արժեքը համատեղ տարբերվի մեկ քաղաքի արժեքից։ Չկազմելիս այդ կանոնը, միաժամանակային բյուջեն վերածվում է միջանցքային կարծիքի։
Ի՞նչ կարող է նվիրակը տվել նվիրակները ուղեկցելու նույն թիմի աշխատակցուններին
Այո, բայց առանձնացրեք աշխատակցունների փոքր տոնակարը։ Հիմնական նվիրակը պետք է մնա բաժինների մասնագիտական և ընդհանուր բնականքում։ Այն տարբերակը, որ տեսվում է թիմի անձնակազմի հետ, բարդում է այն պատճառով, որ պատրաստողը պետք է ընտրի, թե որ շեմում կդառնա կանոն։
Այս մասնագիտությունը ընտրության մեջն է, թե՞ թերևս համաշխարհային դաշիտք
Դաշիտքը կարող է լինել երեք՝ համագույն, կանոնադրային կամ բացահայտված առևտրային հարթակին։ Եթե դաշիտքը մասնագիտական համաժողովություն է, ապա հենց դա է մեր ուղղությունը՝ հայ ու ռուսասլանդ քաղաքների ձեռքում աշխատող թիմերի համար։ Եթե դաշիտքը համագույն է, ապա ճարտարապետությունը անցնում է կառավարության ձեռքով, և մենք տրամաբանություն ենք տալիս այնտեղ, որտեղ ծրագրի մյուս մասերն են։
Corp-Merch-ը պաշտոնական մատակարարո՞ղ է, թե՞ պաշտոնական գործընկեր
Ոչ։ Corp-Merch-ը անկախ մատակարարող է. մենք չենք ճամփորդում որևէ կազմակերպության անունից, չենք ներկայացնում պաշտոնական պաշտոնեություն, և չենք պահում ձեր ներկայացուցիչների ծառայությունների կազմակերպումը։ Մենք պատրաստում ենք տեսքավորություն՝ ձեր դաշիտքի համար, իսկ բոլոր այլ բաներ մնում են ձեր պատասխանատվության մեջ։
Corp-Merch-ը անկախ տեսքավորության դիզայներ են Երևանի արդյունաբերական գոտիներում և Վանաձորում։ Մենք չենք միջամտում ձեր շրջանի կազմակերպումը, չենք որոշում որ համաժողովություններ պետք է կայացնել, և չենք ներկայացնում ձեր գործընկերներին որևէ պաշտոնական հիմքով։ Մեր մասնակցությունը սահմանվում է ձեր կողմից տրվող պատվերով. տեսքավորություն, պատրաստում, տեղադրում և իրականացում։ Մնացած ամեն ինչը՝ ճամփակազմը, ժամանակացույցը և ճանապարհակությունը, կարգվում է ձեր կառավարման կողմից, որին մենք տրամաբանություն ենք տալիս, բայց պատասխանատվություն չենք ստանում։