Ընկերության հիմնադրման տարեդրությունը՝ ճարտարապետությամբ, ոչ թե թամով

Հիմնադրման տոնը բիզեսում երկու տեսակ էլնի է՝ առանց որևէ հիմքի բացահայտման շրջանակում։ Առաջինը՝ սեփական անդամի համար, որտեղ ամեն մեկը գիտի մյուսիներին և խոստումն է անում թեման՝ ինչ արել են այս տարիներում, ով մնաց և ով հետտես։ Երկրորդը՝ հաճախ 20-ամյա շրջանակում, բարձրագիտակության համար. հյուրանեունների շրջանակը լայնանում է, և շենքը դառնում է այնտեղ, որտեղ պիտի կանգնեին հյուրերը։ Այս երկու դեպքում էլ զովության գործիքն նույնն է՝ սեփական անդամ, որին կարողանում են տեսնել արդյունքը, բայց մասշտաբը փոխվում է մեկ տասնամյակից մյուսը։

Եթե ընկերությունը տասն տարին է նշում և մեջ 90 հոգև է ունի, ամենապարզ և ամենաճիմնավետ ձևը այն է, ինչ կոչում են կրճամի սեփոս։ Երեք ժամ, մեկ սեղանի շուրջ, ընկերության իրական պատմության որոշակի հատուկ դրվերներով, երգերից բացակայող մասով, որտեղ բոլորը նայում են իրար ոչ թե բեմին։ Չկա նստարանային դասակարգ, չկա բաներում բաշխում, չկա խոսքերի շարք։ Հենց այս ձևում է հիմնադիրներին հիմնադրման պատմությունը հաղորդվում տեղի, ոչ թե հայտարարվում բարձրաձայն։ 40 հոգվ միջին հիմնադրման տոնը սենսացիա է դառնում, եթե նպատակահարմար ձևով չես դարձնում այն տասնամյա նշումի պատկերով։

Ինչ է լինում, երբ ընկերությունը միանալի է անցնում 20-ամյա շրջանը։ Այստեղ արդեն կա բաներում, որոնք պետք է ընկերությունը կիսեցվի հենց այն հասարակությամբ, որի մեջ այն գործել է։ Հենց այստեղ է տեղը, որտեղ կեսօրյա միջևոցյալ տոնը գերազանցում է բանեւս տասնամյա տոնին։ Բանեւս տասնամյա տոնը պատասխանում է հարցին՝ ինչ նշել ենք, բանեւս քսանամյա տոնը պատասխանում է հարցին՝ ինչ պետք է պահես։ Երկրորդը ավելի դժվար է, ավելի հիմնական և ավելի հաճախ է ինչպես սխալ կատարվում։ Երբ այդ պահը բացակայում է, տոնը վերածվում է սունդյան ճառատեսակում, որտեղ ամեն մեկը լավ է զբաղվում, բայց ոչ մեկը չի համոզվում, որ նա պատկառությամբ կմնա։

Գործնական խնդիրը ժամանակի ընտրության մեջ է։ Հիմնադրման ամսաթիվը հաճախ ընկնում է բեման։ Հունվարի սեզոնը, երբ ամբողջ շահույթը վերացած է դեկտեմբերից հետո, թույլ չի տալիս պատրաստվել, և ընկերությունը ստիպված է հունվարական առանցքում աշխատել, նույնիսկ տոնը։ Այս դեպքում ճիշտ որոշումը վերաբերման այն մասին է, որը չի կարճ տևում. փոխանցում է սեպտեմբերի վերջին շաբաթը կամ հոկտեմբերի առաջին շաբաթը, որտեղ նոր տարվա բյուջեն դեռ սկսում է, կոտորակին կոտորակը սպասում է, և բոլորը արդեն դեռ ունեն տնային տեղ, բայց դեռ ոչ են մտել նոր տարվա նոր տեղամաս։ Այս երկու շաբաթը մեղմ է, բայց համապատասխան է բոլորի համար, և դա արդեն կարճագույն ճանապարհն է տոնը անել հաջողությամբ։

Չափեր, MOQ և AMD բյուջե՝ ընդհանուր օրինակով

Ինչն է միջինը

Եթե մոտավորապես աշխատողների թիվը 40-ից մինչև 120 է, ապա ամբողջ հասարակության համար բավական է 50-100 հոգվ, որոնք ստանում են մեկ համաշխույթ։ Այստեղ գործարկվում է ոչ թե տոնական, այլ բեմավոր ձևակերպում՝ կեսօրյա թեկուզական համահանությամբ աշխատանքային սենսում, որի հիման վրա այն հաջողությունը կառուցվում է։

Եթե հաճախ ունենում ենք 250-ից մինչև 500 հոգի, այստեղ պետք է անցնել մեկ տեսակից մյուսին՝ կախված ժամանակից և վայրից։ Երբ գալիս է փոքր շիների համաժողովը, ընկերության անդամերի մեծ մասը կարող է մնալ միջ։ 500-ից ավելի մեծ հանդիոթություն պիտի ունենա իր ընթացակարգը և իր տեղավայրը, այլապես խորհրդային սենսում ամեն մեկը կլինի թվերում, իսկ հարցը՝ «ամբողջ ընկերությունն ինչո՞ւ է այսօր հավաքվում», կորցնում է իրականությունը։

Արժեքները

Կոտրված թիվը՝ 50-100 հոգե, շերտային տպումով՝ առանց հյուսման՝ 2800-4200 AMD մեկ հոգու համար, ինչը 100 հոգու համար կլինի 280 000-420 000 AMD։ Նույն հաշվարկը՝ 300 հոգու համար՝ 840 000-1 260 000 AMD։ Այս թիվերը ներառում են մեկ գույնի շերտի պատրաստումը՝ գլխիկ 12000-18000 AMD մեկ գույնի համար։ Եթե տկարը երկգույն է, պատրաստման վճարը կրկնվում է ըստ գույնի, իսկ մեկ հոգու գինը՝ ավելանում ենթադրելով 700-1100 AMD-ով։

DTF տպումի դեպքում՝ 50-100 հոգու համար՝ 2900-4400 AMD մեկ հոգու համար, պատրաստման վճարը՝ 8000-15000 AMD։ Խոսում ենք ֆոլդինգում՝ ընկերության տոնական լոգոտիպը մեկնում է քառակուսի նման տարածք, այսինքն առանց մեծ երկարության փորձառություն, որը խնդիր է սերի տոնական մասի համար։ Ձեռքի հյուսում դեպքում՝ 50-100 հոգվ՝ 4200-6400 AMD հոգու համար, նույնիսկ ձևավորումը պահանջում է գույների տարանջատում բացահայտման վերաբերյալ զգալի ծանրություն, բայց այն ապրում է շատ ավելի երկար։

Եթե տոնը պատրաստվում է ձեռքով, ոչ թե տպվում, ապա բյուջեն ամբողջովին փոխվում է։ Բացահայտման անիվների համար տնային և գործատնտեսական օրերին 80 000-160 000 AMD են բաժանվում, իսկ լավ ձեռքագործ նույնական աշխատանքը ստիպում է ստիպել տոնը տեղափոխել, որի արդյունքում ստացվում է ավելի թանկ, քան սպասումն էր։

Ամբողջ բյուջեն պետք է ներառի 20 տոկոսով արժեքի հարկը, որը նվիրատերի մոտ կանխարկվում է ձևարկումը ստացողից առաջ։ Սովորաբար տոնական բյուջեն ապահովում են ամեն օրվա սննդատնեկը և վառելիքը, որոնք կայանում են ընտանիքների շերտից առանձ գծով, եթե տոնը ներառում է ամբողջական սենսաբանություն։ Հիմնադրման տոնի դեպքում այս գումարը հաճախ ավելի մեծ է, քան մի տոնավոր տուրը, և հենց այստեղ է պատճառը տալ առաջ քննարկել գործակալ անձների նվաճառումը։

Հիմնադիրների երգահանության ձևը՝ առանց մրցանակատ ոճի

Ամենահեշտ տեղավորումը՝ սեղանի կողքին

Հիմնադիրներին նվիրված միջամտը ամենադժվար հատուկն է, քանի որ մեկ բառով այն միաժամանակ պարգևում է և բացահայտում։ Կարճ ելքը պաշտոնական է՝ հեռոստանալու, ձեռքից հանելու մեկ բան, որից հետո հիմնադիրը ստիպված է պատասխանել բոլորի առջև։ Ավելի ամոտ տեղավորումը նստելն է սեղանի կողքին։ Հիմնադիրն ասում է, որ սկսել է այս այնքան չորս հոգուն, և տասն քանի վերջ նախադասությունը անցնում է ներսում՝ այնտեղ, որտեղ բոլորը տեսնում են այն պահը, երբ իրենցից ոչ մեկը դեռ չգիտեր, թե աշխատությունը որքան կլինի։ Չկա բացահայտման արժեք, չկա դասակարգ, և չկա ելքի շահ։ Բոլորը մնում են նստում, քանի որ գոհուրդը մի ժամանակվա դառնում է իրենց, և ոչ թե թերև տոնի մեկ առավոտյա մասին։

Երկար ժամանակ աշխատողների ճանաչումը՝ սովորույթով, ոչ թե դասակարգով

Հիմնադրման առաջին տարվա աշխատողներին նվիրված նշանակումը ստացվում է ոչ թե բեմում, այլ սովորույթով։ Տարիներ շարունակող հոգին տալիս են նույն մանրանկարը՝ այն տեղում, որտեղ ամեն օր հավաքվում է, և չկա տոնական առանձնիշ դրվագ։ Ձունկերումը ստացվում է անձեմբերով և բացահայտվում է մեկ նախադասությամբ՝ առանց անունների ցանկի, առանց պատվերների թվերի, առանց վարդների քանակների բացավերպման։ Եթե ընտանիքը այնքան փոքր է, որ նվերը բաժանվում է որմը, ուրեմն տոնական առանձնիշ ելք չէ պահանջվում, պարզապես կապվում է իր տեղում։ Եթե ընկերությունը երկու տարի անց ունի նույն պատասխանողը՝ նույն գործանքով, այն դեռ նույնական գնահատական է, քանի որ նվերը բնական է և չի պահանջում ընկերության հետ քայլերի կատարում։

Ինչ անել, եթե հիմնադիրներից մեկը չի կարող գնալ տոնին

Այդ դեպքում պատվերը չի փոխանցվում նրան, ուրեմն ստիպվում է անունով և ամսաթվով։ Նույն տեղում է բացահայտվում այն, ինչ նա հենց ստեղծել է՝ համագործակցություն, արժեք, սկզբունք։ Սա թույլ է տալիս տոնը դարձնել ավելի ամբողջական, քան առանց նրա ներկայությանը։ Երբ հիմնադիրը վաղում է ոչ թե հրաժարվում, պարբերությունը մնում է ընկերության պատմության մեջ և կրկնվում է յուրաքանչյուր հաջորդ շրջանակում՝ առանց այն վերածվելու պաշտոնական հիշատակության, որը տոնից դուրս է մնում։

Հարցեր և պատասխաններ