Ինչպե՞ս գնահատել կորպորատիվ մերչի մատակայիններին Հայաստանում

Քայլ առ քայլ՝ չորս փուլով գնահատման շրջանակ

1. Քայլ 1. Ստեղծեք ուժային գնահատման աղյուսակ

   Առաջին քայլը միշտ փայտահանություն չէ, այլ չափոնիշի ստեղծում։ Չափոնիշները պետք է լինեն գրված առաջ՝ այնպես, որ յուրաքանչյուր մատակային ստանա նույն հարցերը նույն հերթականությամբ։ Խորհուրդ է տալիս բաժանել ուժային գնահատման երիոք բաժիններով՝ արտադրականություն, որակ, տեխնիկա, գործատերային հարմարություն և վճարման պայմաններ, և յուրաքանչյուրին տալ միայն երեք բալագյում։ Այդ ձևը հեռացնում է ստուգահարկությունը և պահպանում է համեմատության արդարությունը՝ եթե որևէ մատակային պարզվում է, որ գնահատվել է այն չափոսիշով, որ ստացել է մյուսը։

   Ավելին՝ որոշեք, թե որ թիվն է իրական միակնորությունը։ Եթե ձեր համար կարևոր է համաժամանակացությունը, թիվը բարձր պետք է լինի արտադրականության մոտ։ Եթե կարևոր է ճշգրիտությունը, թիվը բարձր պետք է լինի որակի և հղումների համար։ Վատ պարդելի գնահատումը այն է, երբ այս երկու պահանջը մրցակցում է, բայց որոշումը չի կայացվում գրված։

2. Քայլ 2. Ստուգեք տեխնիկական հնարավորությունները թվերով

   Մեթոդիկայի ցանկը պետք է ներկայացվի այնպես, որ յուրաքանչյուր մեթոդի համար ունենա իր թվերը՝ նվազագույն պատվեր, բացակայող մասն միավորի թիվ, հնարավոր գույնների քանակը և աշխատանքի տևողությունը։ DTF-ը թույլ է տալիս բազմագույն գույներ՝ առանց միշտ մի տպարանի սահմանափակման, ստանկային տպելու՝ համեմատական գինը միավորի համար, DTG-ը՝ փոքր շարքերի համար՝ 1-10 միավորից, Զարդափորագրությունը՝ ձևերի համար, իսկ Ձուլումը՝ մետաղական ինոների համար՝ առանց լռելիորության ստորագրերի։ Ուրախը գիտենալով, թե որ մեթոդը համար՝ կարող եք պահանջել քննարկել ճիշտ տեսակը, ոչ թե գնել վատ համապատասխանության վրա։

   Հակառակը նույնպես կարևոր է՝ պարտադիր տեխնոլոգիաներ։ Եթե պատվերը միայն ձևավոր են՝ մանվակներ, խուռ, կլիպ, ապա տպողը չպետք է ունենա DTF-ի պահանջ։ Եվ հակառակը՝ եթե պատվերը միջին չափի ֆուտբոլային կոստումներ է, տպարանը պետք է այն ապրանքները պահիտախնդիր է ունենա համապատասխանությամբ և նվազացում է տարբերակները, նվազեցնելով թողունը հենց այնտեղ, որտեղ ամենաշատ վերադառնում է պատասխանատությունը։

3. Քայլ 3. Ստուգեք որակի վերահսկման գործընթացը

   Որակի վերահսկումը չափվում է ոչ թե բանավորական պարզությամբ, այլ հրապարակված ընթացակարգով։ Ամենահաճախ օգտագործվող շեմային մեթոդը AQL-ն է՝ ընդունվող որակի մակարդակ։ Կոշք մերչի համար սովորաբար կիրառվում է մակարդակ 2.5-ը՝ այսինքն՝ յուրաքանչյուր 100 միավորից թույլատրվում է ոչ ավելին 2.5 վտանգավոր տարածք։ Եթե մատակայինը չի կարողանում բացատրել, թե նա ինչպիսի մակարդակ է կիրառում և ինչպես է վերաներստում, դա նշանակում է, որ որակի վերահսկումը կատարում է վերաջայղով։

   Այստեղ ստուգեք երեք բան՝ վերահսկումը կատարում է ո՞վ՝ հենց տպողը, թե՞ միայնզին։ Երկրորդ՝ որ է չափոնիշը՝ տեսակից միջինը, թե՞ բացահայտությունը, թե՞ չափի հանդիպումը։ Երրորդ՝ վերառումը ինքնուս մատակայինն է, թե՞ ձեր պետք է տեսնում դիմում եք և հետո անձակալում։ Երբ որակի վերահսկումը ձևակերպված է բանավորական տեղեկատվությամբ, դրա արժեքը իրականում չէ։

4. Քայլ 4. Ստուգեք գործատերային հարմարությունը և ֆինանսական պարզությունը

   Այս բաժինը հաճախ է անտեսվում, բայց հենց այստեղ է տեղի ունենում բողջ պայմանագրական պարտը։ Հայաստանում մատակայինների մեծ մասը պատրաստ չէ գործել խմբավորված չափոնիշներով՝ ինչպես չի պատրաստ մշակել հայերեն և ռուսերեն զուգահեռ տպելություններ, չի ունի KYC և AML համապատասխանության պահանջների մեջ աշխատող գործընթաց, և չի ունի հաշիվապահական համակարգ՝ ձեր ընթացակարգում։ Պետք է ստուգել՝ գործո՞ւմ է մատակայինը պետական գնումների հետ, գործո՞ւմ է գողտնիության պահանջով, և ունի՞ պայմանագիր՝ պարտավորության սահմանափակման համար։

   Վճարման կառուցվածքը ստուգեք AMD-ով և ուշադիր եղեք վճարման հերթականությանը. ամբողջ գումարը նախքան արտադրությունը վճարվո՞ւմ է, թե՞ հետո։ ՀՀԳ ռեժիմում պետք է տրվի ԱԱՀ հաշիվ-ապրանքագիր յուրաքանչյուր մասնակցության համար, իսկ հարկատուն ռեժիմում՝ պատվերը նախապես կողմին փոխանցվում է։ Եթե մատակայինը պահանջում է ամբողջական վճարը՝ նախքան ցանկացած աշխատանքի սկզբին, դա փոխանիշ պահանջ է հայկական հաշիվապահական պրակտիկայում։