Հաճախ տրվող հարցեր · Իրավական կողմ

Արտադրանքի ինտելեկտուալ սեփականությունը և երաշխիքը

Հայաստանի մեկ օրինական անունը բավարար չէ հենց տեղում, որտեղ այն տպվում է հազար պատճիկ՝ ավելի շատ հեռափոխ։ Այս էջը բացատրում է հիմնական հասկացությունները՝ ոչ թե որպես իրավական խորհրդատություն, այլ որպես պատրաստման աշխատանքի հիմք։

Երաշխիքը՝ ոչ թե մի տեսություն, այլ իրավունքների համակարգ

Երաշխիքը նշանների, անվանումների և ձևերի պաշտպանելի նշանակությունների իրավական ռեժիմ է։ Հայաստանում այս ռեժիմը կարգավորվում է երաշխիքների մասին գործող այն օրենսդրությամբ, որը սահմանում է երաշխիքների գրանցումը, վերարտահեռումը և օգտագործման իրավունքները։ Գրանցումը կատարվում է պետական գործակալության միջոցով և տալիս է որոշ ժամանակաշրջան։ Գրանցված նշանի սեփական իրավունքը տարվում է սահմանափակ ժամկետով, որի ավարտից հետո հնարավոր է երկարացումը՝ պահպանելով այն պայմանները, որոնք տարածվել են սկզբում։

Երաշխիքների գրանցումը և դրանց օգտագործումը երկու տարբեր հարցեր են։ Ընկերությունը կարող է օգտագործել իր անունը առանց գրանցման, բայց դա չի տալիս նույն պաշտպանությունը, ինչ որ գրանցումը։ Գրանցումն ապահովում է մեկ հստակ իրավական դիրք՝ պաշտպանելի նշանակությունը ճանաչվում է որպես հատուկ սեփականություն, և դրա դեմ գործող գործողությունը հետևում է պաշտպանության կանոններին։ Հենց այստեղ է պատճառը, որ կորպորատիվ արտադրանքի պատվեր տալիս ընկերությունը պետք է ճշտի իր իրավական դիրքը և չփոխարինի նրան՝ ոզոմք հեռուստադրության համար։

Պատվերատերի պարտադիրությունն այստեղ պարզ է. պահպանել տեղեկությունը՝ թե ով է իր սեփական նշանը, գրանցում է թե՞ ոչ, որ տարածքում է իրականացվում և ո՞ւմ է թույլատրում արտահանման հեռակառուցությունը։ Այս տեղեկությունը պետք է հավաքվի պատվերի սկզբում, ոչ թե արտադրության վերջում։ Հենց այստեղ է կորչում պատվերատերի պարտությունը՝ ոչ թե արտադրողին հաղթելու, այլ նվազեցնելու վտանգը դեպի այն բանի վրա, որը նա չի կարող վերահսկել։

Արտադրողի և պատվերատերի պատասխանատվությունը

Կորպորատիվ արտադրանքի շուկայում պատասխանատվությունը բաշխվում է երկու կողմերի միջև համաձայնագրական ձևով։ Պատվերատերը հայտարարում է, որ իրեն պատկանում է նշանը և ունի դրա վերագործման իրավունքը։ Արտադրողը հայտարարում է, որ կկատարի պատվերը հիմնադրված հրամայագրի վրա և չի կատարի այնայնքան փոքր տարածք, որը կարող է խնդիր ստեղծել տարբերության դրվածքից։

Երբ հանդիպում է խնդիրը, ամենահաճախ պատճառը թերությունը չէ։ Եթե պատվերատերը մի վրա տվել է լոգոյի սխալ տարբերակը, որը պատվերատերին պատասխանում է, պատասխանատվությունը պատվերատերին է։ Եթե արտադրողը լոգոն ստեղծել է ինքնուրույն՝ հոդված պաշտոնականներից անմիջական վերարտադրում պատմաթղթերից, ապա դա արտադրողի սխալն է։ Հենց այս պատճառով ամենաթանկ կանոնն է հենց նման նկատումների միջև։ Գրացող դիզայների շարքում դրանք պատրաստվում են լիովին լոգոյի փոխարեն՝ առանց փոքր մասերի վերարտադրման։

Հենց այստեղ է ծնվում երկրորդ պատասխանատվությունը՝ պատգամահայտ տեղեկատվության մասին։ Եթե արտադրանքը պարունցվում է որևէ կենդանի՝ կենդանի պատկերավորով, ապա պահանջվում է թույլությունը՝ ինչպես անունից, թե միշտ պարտադիր է անհրաժեշտության համար։ Առանց դրա այդ պատկերավորը վերաբերվում է անորոշ իրավական դրությամբ և նույնականացումը դառնում է իրավական ռիսկ։ Նույն տրամաբանությունը գործում է երաշխիքային պատկերների, որոնք վերաբերվում են երաշխիքային դեմ։ Կորպորատիվ արտադրանքը հաճախ այս տեսանկյունով է պատկերվում՝ թիմերի, միությունների և միջազգային կառույցների շրջանակում, որտեղ յուրաքանչյուր պատկեր ունի իր սեփական տեսակը։

Լիցենզիաների, պատկերավորների և երաժշտության իրավունքները

Կորպորատիվ արտադրանքը հաճախ պարունցում է պատկերավոր տեսանյութներ, և սա առանձին իրավական շերտ է ստեղծում։ Աշխատականի կամ հաճախորդի պատկերավորը տեղադրվում է առանձին իրավունքների ներքո, և դրանք շատ հաճախ համընկնում են երաժշտության իրավունքների պահանջներին՝ եթե օգտագործվում է նույն հեռանկարը առևտրային պատկերներում։ Հենց դրա համար արտադրանքի համար նույն լոգոյի երեք կիցումը՝ հագուստին, պայուսակին և քաղաքական շաբաթաթերթին, չի նույն իրավական վիճակում չէ։

Երաժշտության համար կիրառվում է պատմության տարբեր ռեժիմ՝ ըստ տիճների, բայց պարզ կանոն է գործում՝ չի թույլատրվում օգտագործել երաժշտություն կամ տեքստ առանց իրավական հիմքի։ Երաշխիքային արտադրանքի համար պատասխան ունեն և՛ երաժշտական կազմակերպությունը, և՛ երգչուները կամ կազմակերպության անդամները։ Պատվերատերի կողմից պահանջվում է գրական թույլություն՝ բայց այն պետք է տանի կոնկրետ իրավական հիմք, ոչ թե բանավով համձայնությունը բենգոյի հետ կապված թերի հայտարարությանը։

Երրորդ դաշտը դիզայնը է։ Չափերի, գոյների ու ձևերի պատճենը երբեմն վիճելի է լինում՝ հատուկ ոճավորությունների դեպքում։ Տվյալ դիզայների համաձայնությունը փաստաթղթավորում է թե՞ ոչ։ Եթե կան էժանակավոր տարբերակներ, ապա դրանք պետք է նախատեսվեն պատվերի հաստատման փուլում՝ նկարազարդներով և չափերի ցանկով, որպեսզի վերջնական տեսակը համապատասխանեցնի սկզբնական համաձայնագրին։

Հյուրաների և աշխատականների պատկերների իրավունքները

Աշխատականների կամ հաճախորդների պատկերավորը նվազեցնում է նույնականացումի անորոշությունը, բայց չի վերացնում այն։ Համաձայնությունը, որը ստացվում է բանավոր հարցումով, սովորաբար բավարար չէ համալիր ծրագրի համար։ Ամենահույժ ձևը գրական համաձայնագրությունն է՝ որտեղ նշված է կիցման նպատակը, ժամանակահատվածը, օգտագործման ոլորտը և հետքերի հնարավորությունը։

Հատուկ ուշադրություն պետք է դարձվի այն պատկերներին, որոնք մասնավոր բնակի կամ տեղափոխ գործողություն են։ Կորպորատիվ արտադրանքի արտադրանքագործության մի մասը կարևորանում է իրավական կորպորացիաների պատկերները, և դրանք շատ հաճախ օգտագործվում են նաև արտաքին շարժումներում։ Այստեղ համաձայնությունը պետք է ուղղակի տանի նույնական սուբյեկտին և հրապարակման լիականությունը տեսքով ներկայացնի։

Երրորդ կողմը օգտագործման ժամանակաշրջանն է։ Եթե պատկերավորը տեղադրվում է համապարփակ տուփերում, ապա ժամանակահատվածը դեկտեմբերն է։ Եթե արտադրանքը պահպանվում է շուկայում անմիջական պարունցմամբ, ապա ժամանակահատվածը կարող է դիմացում։ Այս տարբերությունը ուղղակի ազդում է իրավունքի ձևի վրա. բացահայտումը կարող է պահանջվել նույնականացումի դեպքում, թե՞ միայն օգտագործման դեպքում, և տարբերությունը կարող է փոխել պայմանների ձևը։

Արտահանման տարածքների օգտագործման թույլությունները

Այն հաճախ մոռըշվում է օրինակ՝ երաշխիքային հագուստ վաճառվում է այնտեղ, որտեղ օրենքը սահմանում է միայն ոչ պատասխանություն։ Գործնականում շատ երկրներ սահմանում են սահմանափակումներ նույն տիճների օգտագործման վրա՝ որոնք նույնական սպառում ունեն կամ հանրային սպասարկություններում կարող են շփոթվել։ Այստեղ առանց անուն վաճառման թույլիրները համապատասխանում չեն։ Եթե արտադրանքը տարածվում է կրծուն բացում վերաբերյալ սեղաններին, հաճախ դա դիտարկվում է որպես վերագործման թույլության սահմանափակում՝ առանց լոգոյի վերագծման։

Երկրորդ թույլությունը վերաբերվում է պատգամահայտ կույրերին։ Այն դեպքում, երբ արտադրանքի մի մասը թարգմանվում է, ուղղակիորեն օգտագործում է հաստատությունները՝ կամ առանց դրա՝ ընտրելով իրենց իրավունքներին համապատասխան դիզայնը։ Երրորդը կարևոր է գործիքամածի դեպքում՝ հովանական սարքները և կոշկավոր իրերը՝ ինչպեսն էլ անվանվեն։ Միասին՝ այս երեք դեպքը մեկ համապարփակ հարցի պատասխանն են՝ ո՞ւմ է իրավունքը ձևակերպում և ո՞վ է պահանջում դրա գրական հաստատումը։

Վերջապես՝ այն, ինչ կարող է տեսնել որպես նվազակշումի տեսանկյուն, հաճախ հենց հակառակն է։ Լոգոյի չփոքրացումը խուսափում է ճանաչության խնդիրից, բայց միևնույն չափը կարող է ստեղծել նոր խնդիր՝ չհամոզվող չափի դեպքում՝ երբ տեսակների նույնականացումը դժվարում է տարբերել։ Այս պատճառով ամենաճիշտ լուծումը չէ համապարփակ նվազեցումը, այլ ճշգրտ չափի ընտրությունը՝ այնպիսի, որ յուրաքանչյուր տարբերակ մնում է ճանաչելի։

Ինչպես է ստուգումը կառուցվում պատվերի գործընթացի մեջ

Իրավական թույլությունները չեն տեղադրվում պատվերի վերջում։ Ամենաճիշտ մոտեցումը ստեղծելն է ստուգումը որպես պատվերի փուլերի անմիջական մաս։ Առաջին փուլում՝ հյուսում, ստուգվում են նշանի սեփականությունը և կիցման ոլորտը։ Երկրորդ փուլում՝ դիզայն, ստուգվում է յուրաքանչյուր իրենց տեսակի հաստատումը՝ առանց չորքանոր տարբերակի լրացում՝ մեկ կողմում։ Երրորդ փուլում՝ նմուշ, ստուգվում են չափերի պահպանումը և տեսանյութների տեսանելիությունը՝ միջին չափի վրա։ Չորրորդ փուլում՝ վերջնակ արտադրանք, որտեղ ստուգվում են բոլոր տեսակները՝ ընդհանուր նմուշով ոչ թե ընտրվածով։

Այս հերթականության արժեքը ոչ թե ընթացակարգային է, այլ իրավական՝ խնդիրը հայտնվում է ամենավերջում, երբ շատ դժվար է ողջունացնել։ Եթե թույլությունը հավաքվում է առաջին փուլում, ապա վերադարում կամ բացահայտում են ոչ թե մի օրվա ընթացքում, այլ նույն օրվա՝ նախքան արտադրության նվազումը։ Քանի որ կորպորատիվ արտադրանքի մեծ մասը պարտությամբ է ընկանում ամենափոքր գինը չելու համար, բայց ոչ թե ճիշտ տեղեկության համար, ճշգրիտությունը հենց այն համալիրն է, որը որոշում է հաջորդ պատվերի որակը։

Վերջին տեսակին՝ պատվերատերի կողմից ստուգվող հենց այն է, ինչ պետք է փաստաթղթավորումը։ Առաջարկվող ձևը պարզ է՝ մի էջ, որտեղ յուրաքանչյուր իրոնքի համար նշված է նշանի տեսակը, ո՞ւմ է պատկանում, ինչ թույլությունն է տրված և մինչև որ ժամկետ է ուժի մեջ։ Այդ էջը պահվում է պատվերի փաստաթղթերի կողմում և արտադրության ընթացքում հասանելի է դարձվում այն միակ տեղը, որտեղ կարող են ստուգվել բոլոր իրավական հարցերը՝ առանց վերադառնալ սկզբնական պատվերի։

Ինչպես է ստուգումը կապվում արտահանման տարածքներին

Արտահանումը իրավական ստուգման վերջին կետ է, բայց ոչ միակը։ Այս պատճառով հրամայագիրը պետք է ունենա բաժին, որը հաստատում է՝ արտահանման տարածքում արտադրանքը չի կցվում երկրի տարածքում տարանցք չկատարող տեղերում, որտեղ լոգոն տեսնելի է բազմաթիվ անկանչ դիտորդների համար։ Այդ պահին նույն լոգոն տարածված է ավելի լայն տարածքում, և նույն խնդիրը դառնում է մի փոքր խմբի հարց՝ ինչպես լուծել այն չշտոնին վերաբերյալ փաստաթղթում։

Հանդիպումը, որ այն տարածքը հանրային չէ և տեսողական չհասանելի է, ոչ թե կատարված խնդիր չի լուծում։ Եթե այդպիսի տարածք չկա, ապա արտադրանքը պետք է հստակի պահպանում՝ փակ տուփերում կամ ուղղակի տոնարանական սեղանների վրա՝ տեղափոխ լոգոյով և առանց լրացուցիչ բացատրության ելքի դեպի դեպ։ Հենց այս տարբերությունը է պատճառը, որ տոնարանի դիզայնը պետք է որոշվի արտահանման պայմաններից հետո՝ ոչ թե նրանց առանց դրանց։

Այստեղ կա ևս մեկ կողմ, որը հաճախ մոռըշվում է՝ որժեքների օրինականացումը։ Եթե արտադրանքի գինը գաղտնի է, այսինքն՝ բավար թակ է, որպեսզի ոչ մի հեռահաղորդակցություն չկարողանա վերարտադրել այն առանց թույլին կողմից։ Ոչ մի հայեր ճշգրտում չի փոխարինի այն փաստը, որ լավ մտադիրությամբ ընտրված լոգոն է՝ այն միայն այն ժամանակ, երբ հրամայագրում նշված է այն ժամկետը և տարածքը, որտեղ իրավունքը թույլատրում է դրա օգտագործումը։

Գրանցման ժամկետ
Սահմանափակ ժամկետով, որի ավարտից հետո կարող է կատարվել երկարացում՝ նախերկա պահպանելիության պայմաններով
Պատվերատերի պարտություն
Հայտարարել նշանի սեփականության մասին և տեղադրել գրական թույլությունները՝ պատկերների և երաժշտության համար
Արտադրողի պարտություն
Հենց տրված հրամայագրով գործել և տարանցքների միջև ձևակերպման տարբերություններ բացահայտել նախապես
Աշխատականների պատկերներ
Գրական համաձայնագրություն՝ կիցման նպատակով, ժամանակահատվածով և օգտագործման ոլորտով
Երաշխիքային կիցում
Առանց գրական թույլության և տեսանյութից խուսափման պայմանավորվածությամբ, կողմերի ձեռքբերման հիման վրա

Հաճախ տրվող հարցեր. սեփականություն և թույլություններ

Կարո՞ղ է պատվերատերը օգտագործել երաշխիքային պատկերներ կողմնակի պատվերներում

Այո, եթե վերջնակ սպառողը իր համար օգտագործում է արտադրանքը, կամ եթե արտադրանքը կցվում է իր կողմից այլ ծառայություն սահմանման մեջ։ Միայն կողմնակի բաշխումը, որը կատարվում է առանց այդ նպատակի, շատ դեպքում դիտարկվում է որպես երաշխիքի օգտագործման թույլությունների սահմանափակումի խախտում։ Ամենահույժ մոտեցումը նախքան պատվերը գրելը ստուգելն է՝ արտադրանքի իրական կիցումը և իրավական հիմքը։

Ինչպե՞ս է կատարվում երաշխիքի հետք պատգամահայտ տեղեկության հետևումը

Հենց միջանցքային ստուգումն է ամենատեսանելի պահը։ Եթե արտադրողը դիտարկում է միշտ մեկ տեսակի նմուշ, կարող է բացակայել ճշտումը, որը կարևոր է հենց ձևի համար։ Երբեմն խնդիրը հայտնվում է նմուշի փոքր չափի պատճառով. թյութային ճշգրտումը չի փոխարինում իրական չափը։ Այս պատճառով արտադրողի պարտությունը ներառում է չափերի բաշխման տրամաբանությունը առանց լոգոյի փոքրացման կամ բացակայման, որպեսզի յուրաքանչյուր տարբերակ ստուգվի ինդիպենտությամբ։

Ինչպե՞ս են համաձայնագրում երկու կողմերի պատասխանատվությունը

Պատվերատերը հայտարարում է նշանի սեփականության մասին, իսկ արտադրողը՝ տրված հրամայագրով գործելու պարտության մասին։ Այս երկու տարբերակումները համապատասխանում են իրական պատասխանատվություններին՝ առանց նման համաձայնագրության կողմերը հավասարակշռվում են կամ վերաբերվում իր անորոշ դեպքերին։ Արտադրողը չի կարող պատասխանել իր գործողության համար հաճախորդի տված իրավունքի համար, իսկ հաճախորդը չի կարող համոզվել, որ արտադրողը կատարել է այնպես, ինչպես իր տեղեկությունները պահանջում էին։

Ի՞նչ տեղեկություն է պետք է հրամայագիրը պարտադիր պահի

Առանցքային են չորս տեղեկությունները՝ ո՞վ է նշանի սեփական իրավամետուն, ինչ տիճների վրա է կիցվում, ո՞ւմ է տեսանիք արտադրանքը և որ ժամանակահատվածով։ Եթե տեղադրվում են պատկերավոր տեսանյութներ կամ երաժշտություն, ապա ավելացվում են թույլության աղբյուրը և կիցման մասին կողմը։ Այս չորս տեղեկությունները բավարար են այն դեպքում, երբ առաջացվում է մեկ բացահայտում և վերապարումը չի պահանջվում։

Այս էջում տրված է կորպորատիվ արտադրանքի ինտելեկտուալ սեփականության հարցերին ընդհանուր ուղղությունները՝ որպես պատրաստման աշխատանքի հիմք։ Նշված օրենսդրական տեղեկությունները ընդհանուր են և չի փոխարինի որոշող կարգը, որը կարող է կիրառվել ձեր հատուկ դեպքում։ Ցուցակներում նշված թույլությունների պայմանները տարբերվում են երկրից երկր, և դրանք ուղղակիորեն կախված են գործողության բնակավայրից, ժամանակահատվածից և օգտագործման ձևից։ Մեկը չի տրամաբանում կողմերի միջև պայմանավորվածություններ, չի ներկայացնում իրավական կամ հարկային խորհրդատություն և չի կատարում ինտելեկտուալ սեփականության վերահսկում։ Corp-Merch-ը անկախ B2B արտադրանքի մատակարար է և չի հանդես գալիս որպես իրավական ներկայացուցիչ կամ պաշտոնական ներկայացուցիչ։ Առաջարկվում է բոլոր իրավական հարցերի համար դիմել որոշ և անկախ իրավական խորհրդատուի։

Ինտելեկտուալ սեփականության հարցում