Հիմնականության նշանակում և շերտի կառուցում
Տեղադրման ամսաթվից հետո կայուն նշանակիչ համակարգի կառուցում՝ չափանիշների սահմանմամբ, ընդունելիության միջոցով և լուռ տարանում ձևակերպված առանց անունների կամ անձնական տվյալների կիրառման։
Վերադարձում · Կյանքային արժեք · Բյուջետավորում
Կորպորատիվ արտադրանքի բյուջեն սովորաբար համոզվում է որպես մեկ տասնյակ դրամների ծախս, բայց իրական պատասխանը տալիս է ոչ թե դրամը, այլ կյանքային արժեքը՝ այն հաճախորդների հետ, որոնք նորից պատվեր են տալիս առավելագույնս տասնեակ երկու տարվա ընթացքում։ Այս վերլուծությունը բացում է, թե ինչպես է կառուցվում չափումը առանց կողմնակի մասնաբաժնումների, ինչպես է հիմնականությունը դրվում տեղադրման ամսաթվով, և ինչպես է տարբերվում մեկանգամի գործընկերը վերարտադրող հաճախորդից։
Վերադարձման չափումը պարզ բանաձև ունի՝ հասածված գումարը բաժանվում է ընդհանուր ծախսին։ Տվյալների այս բանաձևը հեռուստ է ելքի ակամայն միջոցով, և հենց այդ պատճառով է այն ավելի հաճախ սխալ պարզվում։ Առաջին հարցը, որը պետք է պատասխանվել չափումից առաջ, այն է՝ ո՞վ է իրականում ծախսը։ Այստեղ կա երեք շերտ՝ արտադրանքի համապատասխան արժեքը, տեղակայման և ռեսուրսների ընդլայնումը, և բացմտական ծախս՝ աշխատողների ժամանակի հաշվետուությամբ։ Վերջինը հաճախ բացակայում է հաշվարկից, բայց հենց դա է պատմում, թե ինչու է երկու նույնապես մեծ պատվերները տարբերվում արդյունքով։ Եթե հաշվարկում միայն համապատասխան արժեքը է, թվերը կլինեն լավագույն դեպքում զգալիորեն գերագնահատված, բայց դրա պատճառը ոչ թե արտադրանքի որակն է, այլ այն փաստը, որ մասնավոր ծախսերը չեն գնահատվել։
Որոշ առաջին պայման՝ եկամուտը պիտի ներառի միայն այն գործը, որը կապված է տվյալ արտադրանքի հետ ուղղակիորեն։ Վերլուծական գործիքների մեծ մասը վերցնում է բոլոր առնվելի պատվերները՝ առանց տարբերելով, թե որին է նախորդել արտադրանքի ուղղակի գնումը։ Դա ստեղծում է հեռանձնական թվաբանություն, որի հետևում է ցանկացած փաստաթուղթ, որը դիտում է վերջնակ հաշվում։ Երկրորդ պայմանը պատասխանում է այն հարցին, թե որ պահին է հաշվվում ծախսը՝ պատվերը ստացման պահին, արտադրության պահին, թե՞ արտահանման պահին։ Երեքը տալիս են երեք տարբեր թիվ և, եթե չգիտելի է, ոչ ոքի չի կարող ստուգել հաշվարկը։ Սա հենց այն պատճառն է, որի դեպքում միասնական նույն պարտությունը տարբեր ընկերությունների մոտ դառնում է տարբեր որակի, թեև իրականում երկուս նույն բանն էին։
Ոլորտում տարածված չորք թիվ՝ 4:1, 6:1 և 8:1, նկատառում է այն ընդհանուր տիրությունը, որը բնականորեն սպասվում է կորպորատիվ մարքեթինգի հիմնական ուղիներից։ Այս երեք արժեքը իրական չափումի արդյունքներ չեն և չպիտի դիտարկվեն որպես դասական նորմ։ դրանք պլանավորման գնահատականներն են՝ բյուջեը կառուցելու համար, ոչ թե հաշվետուությունը ստուգելու։ Նույնական պատճառը միշտ նույնն է՝ արտադրանքի տեսակը։ Կրկնող ոճի գործիք՝ օրվա թերթ, պայուսակ, մուտքային բաժանտական — դրանք ունեն մշտական պատասխանություն և հեռուստ չեն ցույց տալիս կապի առաջին շերտից հետո։ Հակառակը՝ մեկանգամի պարգևատուն կապածությամբ բարձրադիտ սակազմերը, սովորաբար բերում են չերուստին հեռատեստություն և ավելի թանկ ներկայացուցչական ծախս, բայց դրանք էլ երկար ժամանակում աշխատում են։ Հենց այստեղից է սկսվում հիմնական տարբերությունը վերադարձման և կյանքային արժեքի միջև։
Քանի որ չափումը ձգտում է սկզբնակետ, ամենահաճախ սխալը սկզբնակետի սխալ ընտրությունն է։ Պատվերը գրանցվում է որոշ օրվան, արտադրությունը սկսվում է մյուս օրվան, արտադրանքը հասնում է երրորդ օրվան, իսկ հաճախորդը բաժանում է այն թիմների միջև երեք հեռավոր գործիքների մոտ երեկների ընթացքում։ Եթե չափումը սկսվում է վճարման պահից, այն առավել հաճախ ցույց է տալիս սխալ պատկեր՝ առանց որևէ իրական վերադարձման բայց թվերով մեծ շեղում։ Ավելի ճիշտ տեղադրման ամսաթիվը այն օրն է, երբ առաջին խումբը հասանում է հաճախորդին և սկսում է շրջանակում իր իրական գործիքը։
Այն տարբերությունը, որը չափումի հիմնական սխալն է, բխում է մեկ հատկության մեջ՝ որպեսզի արտադրանքը որոշակի ցանկացած պահին չկարողանա դիտարկվել որպես նորոգեցում։ Դրա փոխարեն պետք է նշվի կոնկրետ ժամանակ՝ որով իրականացվում են այն առաջին մասնակցությունները, որոնք նպատակում էին թիմներին, սակավոր շարքերին և վաճառության սեղաններին։ Եթե ապարտիզի դաշտի վերարտադրումը տեղի ունեցավ մարտի վերջին, ապա հիմնականությունը պիտի որոշվի մարտի վերջին, ոչ թե մայիսի սկզբին՝ կապված անհետևող առաքման հաշվետուությամբ։
Հիմնականությունը որպեսզի գործնական լինի, պետք է ձևավորվի նախքան սկզբի պատվերի ստացումը։ Դրա համար կազմվում է կայուն նշանակող համակարգ, որը չի կապված անունների կամ անձնական տվյալների հետ։ Օրինակ՝ ըստ տարվա եռամսյակի, ըստ թիմի և ըստ խմբի տիպի արտադրանքի համարները, որոնք թույլ են տալիս հետագա հաշվարկ՝ առանց այն ենթադրելու, թե ո՞վ է ստացել իրը։ Դա նշանակում է թե՛ հեռահաղորդակցական առնաձնահատկությունների անհանրապետ մշակույթ, թե՛ ստացիչների համար հասանելի և ճշմարիտ հետևում։ Այն ժամանակը, երբ նշանները տնանվում են պատվերի մեջ, որպեսզի հետագա տվյալները հավաքվեն անմիջառ կեղմակոչի վրա, հենց այդ պահին է համարվում չափման սկզբնակետ։
Չափման ծախսը նույնպես փուլական չպիտի բացակայի։ Այն ներառում է արտադրանքի արժեքը, ծառայության մասնագիտացման վճարը, տեղակայման և ռեսուրսների պահուստը, իրականացման ընթացքում տեղադրված անձնական ժամանակը, ինչպես նաև այն ժամանակը, որը ծախսվում է չափման համար ստեղծվող հաշիվքների վրա։ Եթե վերջինը բացակայում է, կողմին միտումը դառնում է կրկնակի բյուջե՝ առանց տեսնելու, որ դրա արդյունքը կարող է փոխել պատվերի արժեքը։ Արժեք ունի այն միայն այն ժամանակ, երբ հաշվարկը բավարար է պատճառելու որևէ հետագա որոշում և չի ծառայում զովացման նպատակին։
Եռամսյակային չափումը տալիս է երկու անհամաստատեղ ձև՝ համեմատելի արդյունք և բավար ժամանակ որոշում կատարելու համար։ Եռամսյակային չափումը հաճախ կապվում է ֆինանսական հաշվետուության հետ, բայց մարքեթինգային կողմի համար այն նշանակում է ամբողջ ընթացքի բաժանումը չորս համահավասար պատուհանների վրա՝ հանրապետ ծախսի քայլական բաշխում և այն արդյունքը, որը բերվում է յուրաքանչյուր պատուհանում։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս ցույց տալ, թե որտեղ է ծախսը աշխատում և որտեղ՝ անրժում, առանց սպասելու տասնեակ երկու տարվա վերջին մեկ մեծ ցուցանիշին։
Առաջին եռամսյակը միշտ թույլ է տալիս ամենացածր ցուցանիշը, և դա ոչ թե ձախողության նշան է։ Պատճառը պարզ է՝ տեղադրման ամսաթվից առաջ ընթացիկ ժամանակը չի երկու բաժիններ, երբ ոչ էլ կա հասածված գործընթաց։ Երկրորդ եռամսյակը արդեն ցույց է տալիս հեռադասի արդյունքը, երրորդը՝ վերարտադրումների առաջին դրվագը, իսկ չորրորդը ամենաշատ տեղեկատվություն է տալիս՝ ո՞վ է վերադարձնում, ո՞վ միայն նվազագույն շփորձում է, իսկ ո՞վ հանկարդ է մնացել լուռ մնացույթով։ Համեմատությունը միշտ կատարվում է նույն եռամսյակի համապատասխան եռամսյակի հետ, և միշտ նույն սահմանով՝ առանց չափանիշը կարճորելու այն ժամանակ, երբ տվյալները դառնում են բացակայող։
Չափման մյուս կարևոր տարբերությունը միջակային և կուտակային ցուցանիշների միջև է։ Միջակային ցուցանիշը ցույց է տալիս մի եռամսյակում ստացված արդյունքը, իսկ կուտակայինը՝ մինչև տվյալ պահի կուտակված բոլորը։ Կուտակային ցուցանիշը հենց այն է, ինչը պետք է դիտարկել որոշում կայացնելիս՝ բյուջեն ընդլայնելու, թիմը վերաձևավորելու կամ համագործակցությունը ընդլայնելու հարցում։ Միջակային ցուցանիշը կարող է ընկնել նույնիսկ երկառյալ բյուջեի դեպքում՝ բայց այն չի կարող արդարացնել պահանջը՝ այս տարվա բյուջեն ամբողջությամբ աշխատեց։
Եռամսյակային հետևումը թույլ է տալիս կատարել կոնկրետ փոփոխություններ՝ ոչ թե ընդհանուրում վերարտադրելու անգործնական առաջարկ։ Եթե հեռադասի եռամսյակում ցուցանիշը բարձր է, բայց եռամսյակի վերջում ընկնում է, դա սովորաբար նշանակում է ոչ թե արդյունքի դառնում, այլ ժամանակավոր առաջընթացի շեղում։ Եթե հեռադասի եռամսյակը թույլ է տալիս միայն մեկ երկու պատվեր, ապա խորհուրդ է տրվում մեկ նույնակով մեկ թիմից ցածր հատված պահել և մնացած բյուջեն ուղղել այն հատուկությունների վրա, որոնք արդեն ցույց են տվել կայուն արդյունք։
Կողմնակի չափումը, որը վերցնում է միայն վերջին պատճառը՝ սովորաբար բարեշախվում է շուկայում, բայց բերում է սխալ պատկեր։ Միջին հպանցումների վերագնայումը ենթադրում է, որ որոշումը կայացվել է մի քանի հապակման հետո՝ կոնտակտով, ցուցադրությամբ, ծանոթացուցումով, տեղային առևտրով կամ այլ ուղիներով, և որ այս ուղիներից յուրաքանչյուրի ներդրումը կարելի է չափել դեպքով։ Երբ չափումը հիմնված է տարբեր ուղիների միջև բաշխման տրամաբանությունների վրա, պահուստային բյուջեն սկսում է բաշխվել համեմատաբար նույն սկզբունքներով՝ անկախ որպես են գալիս փորձումները և բանաձևերը։
Այս մոտեցումը բանականորեն ավելի դժվար է, քան կողմնակի վերագնայումը, որովհետև պահանջում է հաստատված տեղեկատվություն։ Դրա դիմացում կարող է լինել խորհուրդատրությունը, մուղմերի համընկները, կոնֆերանցիաների համակարգումները և պատվերների պահպանության համակարգերը։ Եթե այս տեղեկատվությունը հավաքվում է կողմից և հիմնականության հետ, ապա միջին հպանցումը դառնում է փաստաթղթավոր մեթոդ, և դրա արդյունքները կարող են մտնել որոշման փաստաթղթի մեջ։ Հակառակում, երբ տեղեկատվությունը հավաքվում է թույլտվությամբ, միջին հպանցումը վերածվում է հայտարարությունների առաքելիք, որը բավար է բայց անհուսլի։
Ենթաշերտերի առանձնացումը պահանջում է նույն հիմքը՝ յուրաքանչյուր ինքնուրույն միջինառույց, որը ցույց է տալիս իր պատվերի բոլոր ծախսը և իր ստացած հասածված գումարը՝ առանց հիմնական գրքում խառնելու մյուս գործողությունների հետ։ Եթե մի ընկերությունը տարանում է երեք տարբեր միջոցառումների համար պատվերներ, ապա երեք տարբեր գործողություններ պիտի ունենան իրենց ենթաշերտերը՝ իրենց ծախսով, իրենց ժամկետով, իրենց արդյունքով և իրենց որակի գնահատականով։ Հակառակ դեպքում մեկ թույլ երկասրղական թիվը փաթաթում է երեք տարբեր որակներ՝ հանկարդ մնացույթ թույլ չտալով որևէ որակի որոշում կայացնել։
Ենթաշերտերի դիզայնը չպիտի լինի բարդ։ Մի պարզ սահմանում բավական է՝ յուրաքանչյուր ինքնուրույն նախագիծի համարներ, յուրաքանչյուր պատվերի վերջնակ հաշիվ և յուրաքանչյուր միջոցառման համար առանձնացված միջակային սյունակ։ Եթե պահուստային պատվերը մնացել է ընդհանուր գումարում, ապա նույնիսկ ընդհանուր մակրոլիտոն կարող է հաշվվել բայց չի նպատակահարմար։ Խնդիրը ոչ թե հաշվարկների քանակն է, այլ հաշվարկների միջև բացահայտելի կապն է։
Կյանքային արժեքը այն ցուցանիշն է, որը ցույց է տալիս մեկ հաճախորդից ստացված ընդհանուր եկամուտը՝ ներառելով այն բոլոր պատվերները, որոնք կը բաժանվեն այդ հաճախորդի կողմից կյանքային ընթացքի մեջ։ Բանաձևը սովորաբար հեռացվում է չորս բաղադրիչի՝ միջին պատվերի արժեք, պատվերների տարիկան հաճախություն, համագործության տևողությունը տարիներով և վերադարձման մակրոլիտոնը։ Բազմապատկելին են վերջին երկուսը, քանի որ դրանք ցույց են տալիս վերարտադրությունը և տևողությունը, բայց միջին պատվերի արժեքը հաճախ ուղղակիորեն հետևում է բյուջեին և չի պահանջում լրացուցիչ չափում։ Վերջնակին արդյունքը ստացվում է դրամով՝ հայկական դրամով, և կիրառվում է որպես պլանավորման գնահատական։
Կյանքային արժեքի չափման համար պատվիրատուները կարևորում են հեռահաղորդների չափի համապատասխանությունը՝ պուտակող չոր չափի պարգևատուն հարթակներ է պահանջում։ Մոտ հինգ տասն հատի չափի միջին պատվերը հաճախ ամբողջությամբ տեղավորվում է հաճախորդների մոտ տասնեակ երկու տարվա կյանքային ընթացքում՝ պլանավորման գնահատականով երկու հարույք հինգ տասն հազարից մինչև հինգ հարույք դրամի սահմաններում։ Երկրորդ հատվածը՝ մոտ երկու հարց չափի պարգևատուն հատվածը, կարող է հասնել հինգ հարույք դրամից մինչև ինը հարույք դրամի սահմաններին։ Երրորդ հատվածը՝ մեկ հազարից ավելի շատ հատի պարգևատուն հատվածը, պլանավորման գնահատականով կարող է հասնել ինը հարույք դրամից մինչև մեկուկես միլիոն դրամի սահմաններին։ Այս բաժանումը կարևորում է, քանի որ նույնական պարգևատուն ոլորտում այն պետք է ձևավորվի հաճախորդի չափի հետ, ոչ թե կիրառվի ընդհանուր միջինը բոլոր հատվածների համար։
Այս պլանավորման գնահատականներից ամենակարևորը վերջինն է։ Այն պատասխանում է հարցին, թե ինչու է խոշոր պարգևատուն հատվածները տալիս են ավելի մեծ կյանքային արժեք՝ ոչ թե քանակությամբ, այլ քանի որ դրանք ընդհանուր տնտեսական ձևակերպման մեջ կարճ, համակարգային և լավ պլանավորվող պարտությունների մաս են։ Մեկ հարույք դրամ ծախսով ստացված տեղաբաշխումը կարող է ցույց տալ դաշտային արդյունք, բայց դա դեռ ոչ թե կյանքային արժեքի չափում է։ Կյանքային արժեքը չափվում է հաճախորդի կողմից տարվող բոլոր պատվերների գումարով, և հենց այդ պատճառով պետք է հաշվի վերաբերվել որպես միջինառույց, ոչ թե որպես առանձին դեպք։
Հաճախորդների խմբերի բաժանումը այստեղ է ստացվում իրական նշանակում։ Որոշ հաճախորդներ կը վերադառնան տասնյակ տարիների ընթացքում, որոնք միայն մեկ անգամ են գնում և այլևս չեն դառնում կրկնող հաճախորդ։ Այս խմբի միջին կյանքային արժեքը սովորաբար համարժեք է մեկ պատվերի նկատմամբ։ Հակառակը, կողմի՞նն է ենթադիտում խմբը, որտեղ հաճախորդը պատվեր է տալիս ամեն տարի կամ ամեն երկու տարին մեկ անգամ, և նրանց կյանքային արժեքը կարող է բազմապատկել մեկ պատվերի նկատմամբ՝ առանց որևէ հատուկ մեծ պատվերի անհրաժեշտության։ Երբ այս խմբերը միասնականում են մեկ միջինի մեջ, արդյունքը դառնում է անիմաստ և ոչ ոքի չի կարող օգտագործել որոշման համար։
Առանձնացումը կատարվում է ձեռքբերման եռամսյակով՝ հաճախորդների խմբավորման միջոցով։ Խմբերի համեմատությունը ցույց է տալիս ոչ թե ընդհանուր աճը, այլ առանձնահատկությունները. ո՞ր խմբն է ընդլայնում, ո՞րն է կայուն, և ո՞րն է հատվում առանց պատճառի վերլուծման։ Մեկ խումբի անկումը միջինը կարող է թաքցնել մյուսի աճը, իսկ միջինը թույլ է տալիս անցնել աշխատանքային որոշությունների՝ ոչ թե վերադառնալ անցնելի ամենացածր թվին։ Խմբային համեմատությունը աշխատում է այն ժամանակ, երբ ընդհանուր թիվը դառնում է անհավիտելի՝ բոլոր տարիների մեջ նույնականությամբ։
Այս էջում նշված բոլոր թվերը՝ 4:1, 6:1, 8:1 տիրությունները, կյանքային արժեքի դրամային սահմանները, հեռադասի բնորոշիչ պատկերը, պիտի ընդունվեն որպես պլանավորման գնահատականներ։ Դրանք ոչ մի հետևողությունից չեն ստացվել, ոչ էլ իրականացվում են որպես չափումների արդյունք՝ հենց այս պատվերի համար։ Դրանք օգտագործվում են որպես տիրության շրջանակ, որի մեջ տեղավորվում է ցուցական պատասխանը։ Եթե այս տարբերությունը չգիտելի է, գնահատականը ընդունվում է խոստում, իսկ իրականում այն ծանոթագրում է երկաթություն, որի վերջում սպասվում է այն բան, որը ոչ ոքի չէր խոստվել։
Պլանավորման գնահատականների արժեքը հենց այն է, որ դրանք թույլ են տալիս որոշում կայացնել նախքան տվյալները հավաքվեն։ Եթե հաճախորդը ծանոթանում է երեք սցենարի՝ վերադարձումը 4:1, 6:1 կամ 8:1, ապա նա կարող է ծրագրել բյուջե ըստ երեք սցենարի և տեսնել, թե որոնց դեպքում է ծախսը արդարացնում։ Եթե կյանքային արժեքը որոշվում է երկու հարույք դրամի սահմաններում, նա կարող է համեմատել մի փոքր պորտֆելի սպասարկման արժեքը մի մեկ խոշոր պարգևատուն հատվածի արժեքի հետ՝ առանց դրանք սխալը համեմատելու։
Իրական հաշվարկը միշտ ավելի լավ է գնահատականից, բայց ոչ միշտ արժե իր արժությանը։ Եթե պատվերը մեկ գործից է ուղղվում, այն կայուն չի պահանջում հաշվարկային համակարգ՝ կուտակային ցուցանիշներով, միջակային բաժանումներով և ենթաշերտերով։ Եթե պատվերը տարանում է տասնյակ տարիներ շարունակ, ունի մի քանի ինքնուրույն գործողություն և հաճախ նաև միջազգային գործընկերներ, ապա չափումն ոչ միայն օգտակար է, այլ պարտադիր։ Մյուս կողմը՝ այն պատճառը, երբ չափումը դառնում է վերադարձ դառնում սխալ, հայտնվում է թվերի անհստատ վերարտադրում, որը չի որևէ որոշման հիմք դառնում։ Խորհուրդ է տրվում սկսել երեք եռամսյակ, գնահատել արդյունքը և միայն հետո որոշել՝ արժե է շարունակել ավելի մանրակի հետևումը։
Բյուջետավորումում այս մոտեցումը մնում է ամենապարզ։ Կառուցեք երեք սցենար, որտեղ կյանքային արժեքը համապատասխանում է համապատասխան չափի սահմաններին, գումարիրեք ելքային ապահովություն, և դիտարկեք, թե որոնք պուտակող համագործակցություններն արժե պահել։ Վերջինը՝ չափման արդյունքը բխում է ոչ թե հաշվարկային ստուգում, այլ հաճախորդի հետ զրույցի հիմք՝ հաջորդ պարգևատուն հատվածի պատվերի շուրջ։ Եթե վերլուծությունը չի կարող այսպես ամբողջությամբ գործի կիրառվել, այն դեռ բավար ծառայություն է տալիս՝ բայց այն պետք է չշփոթվի հետևանական որոշման հետ։
Տեղադրման ամսաթվից հետո կայուն նշանակիչ համակարգի կառուցում՝ չափանիշների սահմանմամբ, ընդունելիության միջոցով և լուռ տարանում ձևակերպված առանց անունների կամ անձնական տվյալների կիրառման։
Եռամսյակային բաժանում նույն բանաձևով, կուտակային և միջակային ցուցանիշներով, առանձնացված ենթաշերտերով յուրաքանչյուր գործողության համար և դրանց առաջընթացի վերլուծությամբ։
Կյանքային արժեքի բանաձևի կառուցում՝ միջին պատվերի արժեքից, տարիկան հաճախությունից և համագործության տևողությունից, դրան համապատասխանեցված պլանավորման սահմաններով դրամային արժեքում։
Միանգամի և վերարտադրող հաճախորդների խումբերի մեջ բաժանում՝ ձեռքբերման եռամսյակով, յուրաքանչյուր խմբի համար կանոնավոր արժեքի գնահատականներով և առանձնացված որոշություններով։
Այն հասածված գումարի և ընդհանուր ծախսի բաժանումն է։ Որպես պլանավորման գնահատական՝ 4:1, 6:1 և 8:1 տիրությունները, բայց նրանք հաշվվում են ոչ թե որպես չափանիշ, այլ որպես պարտադիրությունից դուրս ընտրելու շրջանակ։ Երբ ծախսը հաշվում է միայն համապատասխան արժեքը, ստացվող ցուցանիշը գերագնահատված է լինում։
Որովհետև նույն ընկերության երկու պարտեզը կարող են տալ տարբեր արդյունք՝ պատճառը արտադրանքի տեսակն է, ոչ թե ընկերությունը։ Մեկ թիվը կորցնում է այն տեղեկատվությունը, որը անհրաժեշտ է որոշման համար։ Տիրության շրջանակը պիտի սահմանվի ելքային տիրության ձևով՝ պահուստային, միջին և վերադարձող սցենարներով, որտեղ յուրաքանչյուրն ունի իր պայմանները։
Միջին պատվերի արժեքը բազմապատկվում է պատվերների տարիկան հաճախությամբ և համագործության տևողությամբ, այնուհետև բազմապատկվում է վերադարձման մակրոլիտոնով։ Հինգ տասն հատի չափի պարգևատուն հատվածը պլանավորման գնահատականով տալիս է երկու հարույք հինգ տասն հազարից մինչև հինգ հարույք դրամ, երկրորդ չափը՝ երկու հարց հատին՝ հինգ հարույքից ինը հարույք դրամ, իսկ մեկ հազարից ավելի շատ հատի դեպքում՝ ինը հարույք դրամից մինչև մեկուկես միլիոն դրամի սահմաններում։
Ոչ։ Corp-Merch-ը անկախ B2B արտադրանքի մատակարար է և չի հանդես գալիս որպես որևէ միջոցառման կամ վայրի պաշտոնական գործընկեր, հովանավոր կամ մատակարար։
Այս էջում ներկայացված են կորպորատիվ արտադրանքի վերադարձման և կյանքային արժեքի չափման ընդհանուր սկզբունքները և ոլորտային պլանավորման գնահատականները։ Մեկը վերադարձման չափանիշը վերացնում չէ և կյանքային արժեքի համար ստանդարտ չէ տալիս։ Մեկը չի կատարում ֆիսկալ, հաշվատնական կամ իրավական խորհրդատություն և չի ներկայացնում հետևողությունը, որը բացահայտում է ձեր կազմակերպությունը։ Մեկը չի հանդես գալիս որպես որևէ միջոցառման, վայրի կամ միջազգային կառույցի պաշտոնական գործընկեր, հովանավոր կամ մատակարար։ Մեկը չի հանդես գալիս որպես որևէ հետևողությունների կամ վերլուծությունների պաշտոնական ներկայացուցիչ, և նշված գնահատականները չեն ստուգում հետագա պարտվելների արդյունքը։