Կարճ մաքսները ԵԱԵԲ-ում. հայական ընկերությունների կորպորատիվ արտադրանքը Միության ներսում

Միության ներսում առևտրը՝ ինչից է տարբերվում սովորական արտահանումից

ԵԱԵԲ-ի հիմքում գտնվող են հինգ երկիր՝ Հայաստան, Ռուսաստան, Բելառուս, Ղազախստան և Հյուրաստան։ Այս բոլոր տարածքները համատեղում են մեկ մաքսային տարածք՝ միասնական մաքսային դաշինքի շրջանակում։ Դա նշանակում է կոնկրետ բան՝ Հայաստանից Ռուսաստան կամ Ղազախստան տարվող առևտրային բեռ չի անցնում սահմանային մաքսային վերահսկում։ Չկա մաքսային ստաքում՝ չկա սահմանին մոտ փորձում, չկա հետբերում, չկա բացահայտման տոկոս։ Պատվերը շարունակում է իր ճանապարհը սովորաբար տրանսպորտային ընթացքով, բայց այն հաշվի մեջ մտնում է քաղաքի սահմանը՝ գնության, հաշվառման և հանրային գնության պայմաններով։

Հենց այստեղ է ամենահաճախ առաջացող քայլաթիրը։ Եթե հայկական ընկերությունը պատվերում է Ռուսաստանից պատված հագուստ բազմաթիվ հատուկներով, նույն խմբում է նաև հայաստանական համաժողովության կողմից նույն վաճառությունը։ Հենց մի փաստաթղթում նշվում են մի դասակարգ երկու տարբեր ներկրումների համար՝ ըստ դրանց աշխարհագրական ծագինը։ Մաքսային բեռնաթափումը կատարում է տոնարանական սահմանին՝ և եթե տոնարանը դեռ չի հաստատել, այդ խնդիրը մնում է առանց պատասխանատուոյթեան։ Երբ անվտանգությունները չեն տեղադրվում, պնդումը կամ վերադառնում է պահեստ, կամ անցնում է հատուկ ընթացակարգով։

Երրորդ տարբերությունը՝ մաքսային տոկոսի սահմանումի համակարգը։ Միության ներսում գործում է միասնական մաքսային տարոնը, բայց նրա մեջ ներառված է հյուրավխ դրույքների պահուստային տոկոսները՝ միայն Միության ներսում ներկրված արտադրանքի համար։ Հենց այստեղ է պատճառը, որ նույն տեսակի պատված հագուստի մաքսային դրույքը Միության ներսում կարող է զգալիորեն տարբերվել իր ծագինից հայուստային երկրի համար։ Հայաստանում ներկրված արտադրանքը սովորաբար ունենում է զգալիորեն ցածր տոկոս՝ որը բնականորեն արդյունք է տալիս ներկրում գործող հայկական ընկերություններին, քան Ռուսաստան կամ Ղազախստանից նույն ապրանքը ներկրող ընկերությանը։

Միասնական տարոնը՝ կորպորատիվ արտադրանքի դասակարգներով

Միասնական մաքսային տարոնի կիրառությունը որոշվում է ապրանքի դասակարգման միջոցով, և այստեղ առավել հաճախ հանդիպում են չորս խմբին։ Տաբաթով պատված հագուստը դասակարգվում է 6109 խմբում, բայց նույն համազգեստի պոլովեռ տեսակը հաճախ ընկնում է 6110 խմբի մեջ՝ կոշկավոր կոճկած սևբերզով կամ բաց վերևով։ Տարբերությունը ձևի մեջ չէ, այլ կարևոր է ևլյան բացահայտման պահին։ Այս պատճառով ճիշտ ընտրությունը կարևոր է ոչ թե պարզելիության, այլ ճշգրիտության համար՝ սխալ դասակարգումը պատվերի կողմից կանխարգելու անհնարին ներկրման պատճառ է դառնում։

Երկրորդ խմբը՝ 4202, պայուսակների համար, պայմանավորում է նյութը. տեղերատեքստիլ, պարոն կամ էկոսկին պարուսակը դասակարգվում են տարբեր ենթախմբերում և համապատասխան չեն։ Երրորդ խմբը՝ 3923, պլաստիկ տուփերի համար, հիմնականում ցածր տոկոս ունի, բայց լիցքավորված սառնուտակները կարող են դասակարգվել այլ խմբում։ Չորրորդ խմբը՝ 4911, տպագրված նյութների համար, պայուսակների դեպքում պատահում է նույն խումբի չափերը։ Սա բացատրում է, թե ինչու մեկ միասնական «հոգևորության տուփը» չի կարող ունենալ մեկ մաքսային դրույք։

Միության ներսում ներկրում կատարվում է ոչ թե միայն սովորական միջազգային ներկրում, այլ որոշ հատուկ ռեժիմներ՝ իրավունքներով ճանաչվող երկրի, իրական պատրոնից դուրս օգտագործում, ցուցակներով լրացված բեռ և այլ սահմանափակումներ։ Այս բոլոր ռեժիմները տարբերում են Միության ներսում ընդհանուր կանոնից և կարող են պահանջել փաստաթղթային աջակցություն, որը սովորաբար նախապես պահանջում է լրացուցիչ ժամանակ։ Կորպորատիվ արտադրանքի դեպքում դրանք հազված են՝ հիմնականում բեռը կազմվում է մաքսային ռեժիմով ներկրումներից, բայց տեսակների մի մասը՝ վառարակների, կոշկավոր էլեկտրոնային իրերի և լիցքավորումային համապարփակների, պահանջում է առանձին հայտարարականներ՝ ռուսերեն, սուլթաներեն և հայերեն։

CMR, EAD և պատասխանատվությունը. ո՞վ է լրում իրավունքները

Միության ներսում առևտրային բեռների հետ կապված այն փաստաթղթերը, որոնք նախկին սահմանային մոտ ստեղծում էին մաքսային վերահսկման համար, դեռ պահանջվում են, բայց իրական գործառույցն այլ է։ EAD-ը Միության տարածքում մուտքային կամ արտահանման բեռների համար ստեղծում է տեղակալ հայտարարություն, որը ներկրում է տոնարանական կողմից էլ, էլ անկախ ներկրողից ինդիպենտությունը։ Այս տարբերությունը կարևոր է այն պատճառով, որ երկրների միջև տարանցքը չկա և նման փաստաթղթ չի կարող ստեղծվել սահմանին կամ երկրների միջև հեռակերպության դեպքում։

CMR-ը, առանձին դեպքում, տոնարանական ուղիղ տրանսպորտի փաստաթղթ է, և դրա լրումը սովորաբար իրականացվում է առաքիչի կամ սուլթատորի կողմից՝ ըստ պայմանավորված գործընթացի։ Եթե բեռները միավորվում են խումբային տրանսպորտով, իրավունքը չի պահանջում CMR, և դրան փոխարեն է կոչվում տրանսպորտային փաստաթղթը՝ բեռնափոխադրումներով։ Հայաստանական ընկերությունը, որը արտահանում է Միության ներսում, պետք է ունի երկու տարբեր համակարգ։ Հայաստանից դուրս խորհրդարձակումը պահանջում է ներկրող երկրի տեղակալ ներկրումների պայմանների մասնագիտացված իմանալություն, իսկ ներկրումը հայաստանական հասցեի մեջ՝ հայկական պահուստային պահանջները։

Երրորդ փաստաթղթային շերտը, որը հաճախ մոռըշվում է, վերաբերվում է բոլոր պայմանավորվողություններին՝ ներառյալ բեռի նկատվող արժեքին, իրավունքի ձևին, մատակարարության պայմաններին և ապահովանքային պայմաններին։ Եթե այս գործընթացը ձևակերպված է մեկ փաստաթղթում, բառնված կլինի «մի պայմանավորվածությամբ ամեն ինչ», վերջապես հենց այստեղ է սկսվում քաղաքի ղոկին՝ մաքսեր, ԱԱՀ, տոնական հարկ և դիմումների բացահայտում։

ԱԱՀ-ն. ո՞ւմ է վճարում և ի՞նչ չափով

Մաքսների բացակայությունը չի վերացնում ԱԱՀ-ն։ ԱԱՀ-ն միշտ գործում է, քանի որ այն վերաբերվում է ստացված արտադրանքին ու ծառայությանն, ոչ թե անցանցին։ Այդ պատճառով Միության ներսում առևտրի մասնակցությունների հեռակառական գնահատումը պետք է կատարի ԱԱՀ ու տոնական հարկերի առանձին վերլուծություն։ Մեկը չի կարելի որոշվել ընդհանուր կանոնով՝ որովհետև Միության անդամ յուրաքանչյուր երկիր ունի իր ԱԱՀ-ի դրույքը։

Հայաստանի ԱԱՀ-ի դրույքը կընկնենա։ Ռուսաստանի դրույքը նույնպես կընկնենա։ Ղազախստանի դրույքը զգալիորեն ցածր է՝ ինը տոկոս։ Բելառուսի դրույքը կընկնենա է։ Այստեղ կա կարևոր տարբերություն, որը բոլորը մոռըշում են՝ ներկրման ԱԱՀ-ն միշտ վերաբերվում է ներկրող երկրի դրույքին, ոչ թե արտահանողին։ Հայաստանական ընկերությունը, որը պատվեր է տալիս ռուսական արտադրողին, ԱԱՀ չի վճարում՝ իր համար Ռուսաստանն է ներկրող երկիրը։ Հակառակը՝ Ռուսաստանից Հայաստան կատարվող ներկրման դեպքում, ԱԱՀ վճարում է հայկական կողմը՝ հայկական ԱԱՀ-ի դրույքով, և դա հնարավոր է հանդիպում, եթե հայկական կողմը ներկրման ռեժիմ չի ընտրում։

ԱԱՀ-ի տարոնական պահանջն առանձին թյութություն ունի։ Հայաստանում կիրառվում է մեկ օրվա հարկային դրույքի հրամայագիրը, որը դրույքների շրջանակում չի փոխվում և ինչպես այն չի կազմում տոկոս՝ իր պայմաններով չի հաշվում։ Ղազախստանում և Բելառուսում գործում են տարոնական պահանջներ, որոնք մուտքային արժեքից հանում են որոշակի գումար։ Նույն պատվերի համար ԱԱՀ հաշվարկը Ղազախստանում զգալիորեն ցածր կլինի, քան Ռուսաստանում, և դա ուղղում է որոշումը տոնարանական վայրի ընտրության հարցում՝ ոչ թե ընդամենը՝ հիմնական ներկրման և բաշխման ծախսը։

Հայաստան և Ռուսաստան կամ Ղազախստան՝ իրական ժամկետներ

Միության ներսում տրանսպորտը չի ավտոմատացվում, բայց չի նաև իրականացվում մեկ օրում։ Հայաստանից Մոսկվա հյուրաստանի ձունավոր տրանսպորտը սովորաբար տևում է վեց ինը տարի, Ղազախստանի մասն ընկնում է տասներութ օր, իսկ քաղաքից քաղաք անցնող խմբային բեռների ժամկետը զգալիորեն կարճ է։ Խոսհաղորդության հետ միասին գործի ընթացքը որոշվում է նաև բեռի խմբավորմամբ. մկուտակային փոքր ուղիղ բեռների փոխանցումը բազմաթիվ մանկական համալսարանների միջև հաճախ թանկ է միայն հավաքման ծախսով, ոչ թե տրանսպորտով։ Այստեղ առաջին տեղն է ունենում հավաքման տեղակալ ծառայության ընտրությունը։

Պատրաստման ժամկետը պահպանում է զգալի դերը։ Հայաստանում պատված հագուստի պատրաստումը սովորաբար տևում է չորսից վեց շաբաթ, բայց եթե արտադրության մեջ ներառվում է նույն պատճառով ներկրում պահանջող տոնարան, պատրաստման ժամկետը կարող է կրկնակնվել։ Մի հոգույցի ընթացքում մեկ պատվերը ստանում է երկու տարբեր ժամկետ՝ արտադրության ժամկետը և տրանսպորտի ժամկետը, և դրանք չեն հավասարվում։ Այդ պատճառով պլանավորումը սկսվում է նույնականացումից, ոչ թե տրանսպորտային ընտրությունից։

Գինը նույն տեսակի պատվերի դեպքում Միության ներսում զգալիորեն տարբերվում է։ Միջին չափի պատված հագուստի պատվերի համար՝ որտեղ յուրաքանչյուր հատուկի թիվը սկսվում է հարյուրադրությունից, մեկ հատուկի արժեքը Հայաստանում սովորաբար ընկանում է երկուսուկես հազար դրամից մինչև չորս հազար դրամի ընթացքում՝ կախված նյութից, տպման ծախսից և քանակից։ Ռուսաստանը կարող է առաջարկել ցածր գին՝ բազմակողության պատճառով, Ղազախստանը՝ միջին գին՝ ծախսի կազմակերպման համաձայնագրերի պայմաններով, Հայաստանը՝ բարձր գին՝ փոքր հատուկների արագ կատարման և ելքային ճշգրիտության պատճառով։ Երբ հաշվումը կատարվում է միայն մեկ դրույքով, այն միշտ կստիպում է հետո՝ ճարտարապետության փոքր տոկոսը։

Կարճ մաքսները իրականում. նախապայման կարգը

Հայակական ընկերությունների մեծ մասը բացահայտում է Միության ներսում մաքսների բացակայությունը՝ որպես մեկ հիմնական արդյունք։ Սա ճիշտ հայտնագիտություն է, բայց այն կիսով ավարտված պատկեր է։ Կարճ մաքսների ռեժիմը հեռացնում է մի կողմը և թողնում է մյուսը՝ փաստաթղթերի, ԱԱՀ-ի և լիցենզիաների կարգը։ Եթե հաջողությունը հիմնվում է միայն մաքսների բացակայության վրա, ապա առաջին իրավական բացահայտումը հասնում է ներկրող երկրում՝ ԱԱՀ-ի տոկոսով և իրավունքների թերությամբ։ Ուստի աշխատանքի ճիշտ կառուցվածքը սկսվում է ոչ թե բեռի տեսակից, այլ փաստաթղթային կարգից։

Պատվերի նախապայման փուլում առաջին տողը պետք է որոշում է ռեժիմը՝ Միության ներսում առևտրով, թե՞ դեռ արտահանումով։ Երկրորդ տողը պետք է որոշում է ներկրող երկիրը և ԱԱՀ վճարողի պատասխանատվությունը։ Երրորդ տողում ամրագրվում են դասակարգները ըստ իրենց նյութի և կիրառման, չորրորդում՝ լրավորման և հավաքման պահինը։ Այս չորս տողը բավար են այն բացահայտման համար, որը բեռը ստանում է ստուգման ժամանակ, և որը նվազեցնում է ծախսերի վերաբանումը բեռնատուրի վրա տեղի ունեցող ամենափոքր բեռը։

Ամենակարևոր բացահայտումը Միության ներսում հանդիպում է ոչ թե մաքսի դրույքը, այլ աշխույժների պահանջը։ Կորպորատիվ արտադրանքի մեջ դրանք սովորաբար են՝ կոշկավոր էլեկտրոնային իրեր, լիցքավորումային համապարփակներ, վառարակներ և տոնական հարկի պահանջող իրեր։ Նման ապրանքները Միության ներսում կարող են պահանջել սեփական հայտարարություն՝ երեք լեզու՝ ռուսերեն, սուլթաներեն և հայերեն՝ տեղադրման նշագիծով պատասխան երկրի վրա։ Եթե պատվերում այս իրերը ներառված չեն, ներկրումը կարող է կանգնենվել և առաքումը կտապագրվել որոշակի ժամկետով։ Այս պատճառով խորհուրդ է տրվում Միության ներսում առաքումների ժամկետին ավելացնել երեքից հինգ աշխատօր՝ պատվերի մուտքային փաստաթղթերը բացահայտվում են նախապայման ձևով, ոչ թե ընթացքում։

Վերջապես՝ փաստաթղթերը պետք է պահպանվեն բոլոր պահանջների կատարման ավարտից հետո հոգեբարությամբ։ Հաջորդ պատվերը սկսվում է միշտ նախորդի փաստաթղթերով, և հենց դրանք են այն հիմքը, որը թույլ է տալիս առանց տոնական հարկ վճարելու և առանց բացահայտման ստանալու հետո՝ իրավունքներով հաստատված բառը։ Այս պահպանությունը չի բարդացնում գործընթացը, բայց նվազեցնում է վերլուծությունների թիվը զգալիորեն և պահում է պատվերը վերադարձնելու իրավունքի շրջանակում։

Միության անդամ

Հայաստան, Ռուսաստան, Բելառուս, Ղազախստան, Հյուրաստան

Մաքսային ռեժիմ

Միության ներսում ներկրումների դեպքում՝ առանց սահմանային մաքսային վերահսկման

Միասնական տարոն

Կիրառվում է ներկրում կատարող երկրի դրույքով՝ ըստ տարվա ընթացքում գործող տարոնի

ԱԱՀ վճարում է

Ներկրող երկիրը՝ Հայաստան կընկնենա, Ռուսաստան կընկնենա, Ղազախստան ինը տոկոս, Բելառուս կընկնենա

Փաստաթղթային պահանջ

EAD, CMR կամ տրանսպորտային փաստաթղթ՝ ըստ տրանսպորտի տեսակի

Պլանավորման ժամանակացույց

1. Առաջին շաբաթ. ռեժիմի որոշում — որոշվում է, թե արտահանումն կատարվում է Միության ներսում, թե դեռ արտահանման ռեժիմով, որից հետո ներկրում կկատարվի սահմանին և պահանջվում է սահմանային ստուգում՝ տարոնական պայմաններով չվերապետվելու համար։
2. Երկրորդ շաբաթ. դասակարգերի հաստատում — յուրաքանչյուր իրոնք ստանում է իր դասակարգը՝ ըստ նյութի և կիրառման, իսկ երբ առևտրում ներառվում են աշխույժներ պահանջող իրեր, կազմվում է հայտարարականների ցանկ՝ երեք լեզում։
3. Երրորդ շաբաթ. գնահատում և պայմանավորվածություն — պատրաստվում է մեկ տոկոսային բյուջե՝ ներկրման հարկե, տոնական հարկե, տրանսպորտի և պահեստային ծախսերով միասին, որպեսզի վերջնակ գինը փոխի մեջ չսահմանվի։
4. Ուղացին. փաստաթղթերի պահպանություն — ամրագրվում են ներկրում բեռների չափը և ժամկետը, պահպանվում են EAD-ի պատճենները՝ հաջորդ պատվերի վերանկատման և հարկային ստուգման համար։