Ինչպես է հյուրատուն բիզնեսի գնորդը կառուցում իր կոմպլեկտը

Գնորդը ո՞վ է, ո՞ւմ է որոշում և ինչպե՞ս է չափում այս ծախսը

Հյուրատուն ոլորտում մերձաշույժի որոշումը սովորաբար կատարում են հյուրասենյակի կառավարությունը, արտադրության բաժինը, հաճախորդային ծառայության ղեկավարը և գնումների բաժինը միասին, իսկ ֆինանսների վերջնական ստորագրությունը մնում է կառավարության վրա։ Ամենահաճախ սխալը ոչ թե ընտրության բացակայումն է, այլ այն, որ կարիճ տեսության ձևով հաշվում են այն որպես «մեկ նվիրք հյուրերի համար», իսկ իրականում սա քանի որ առանձին գործիկ, որոնք պետք է սպասեն իրարություն իրենց հետ։

Հյուրասենյակի կանոնական կարիճը սովորաբար բաղկացած է լոսակցական և սենյակային բաժիններից, սրահարանից, ճառարկությանց, բանության սենյակից և կարգավորություններից։ Ամեն մեկում կիրառվում են տարբեր ծառայության մակարդակներ, և հենց սա է պատճառը, որ մեկը չի բավարարում մեկ ընդհանուր լուծումը։ Սեղանի վրա դրվող թերթը փոխարենում իր երկու թերթից հետո՝ շուկայից, թերթապահից կամ սենյակային էլեկտրոնիկ սարքից։ Մենք աշխատում են այս կարգավորությամբ ՝ կարգը սահմանում է հաճախորդը և ժամանակակից, մենք տալիս ենք հիմնական շինվածքը, չափերը և տեղադրման տարրը։

Երկրորդ կողմը, որտեղ բոլոր ունեն խնդիր, ճամփորդական ուղղությունն է։ Միջուկային գիծի հյուրը գտնում է մի պատասխան չունենալի կարիճ՝ սեղանը, նոր բանկի, սարքը չի տեսնում։ Ճամփորդական հյուրատունը պետք է որոշակի չափ ունենա, չշտպանի կապի վրա կախվի, չվնդտա և թեթև այն հյուրասենյակի պահին մնում է, այն ժամանակից բացառությամբ քանի որ ճամփորդը վերցնում է իր պայուսակը՝ նույն պահին, որ մտնում է սենյակ։

Երրորդը հաճախորդային ծրագիրն է։ Երբ բարձր հաճախորդային մակարդակ է, բոլոր պատասխան չեն տալիս նույնը, և բոլորը չեն պահանջում նույնը։ Այդ ժամանակ նվիրքը դառնում է ոչ թե բարիք, այլ ճանապարհային քարտեզ՝ նույնական, թեթև հյուրը ամեն անգամից ինչ-որ բան տեսնում է և որովհետև հիշում է։ Այս տեսանկյունը բացատրում է, թե ինչու է կոմպլեկտի բաղադրությունը կարևոր հենց այս հաճախորդային խմբի համար և ինչու է այն չպետք է միայն ելքային տեսք ունենա։

Հյուրասենյակի կանոնական կոմպլեկտը

Հետևյալ ցանկը պատահական հավաքածու չէ։ Յուրաքանչյուր տող ունի տեղադրման կանոն, որին հյուրասենյակի հյուրը հաճախ չի կարողություն ունենա հետևել, և հենց դա է պատճառը, որ նույնական տպական նվիրքը հյուրասենյակում հաճախ աշխատում է մինչև առաջին օրվա վերջից։

Աղյուսակի վերջին տողը հատուկ կարևոր է։ Ոչ մի գործիք չպետք է միշտ կողմին լինի։ Եթե դիմիտիվը կարդում է մենթրոն, որ մեկ սենյակ ավելի լավ քայլառ է, այն ողջ հաստատության շերտն է դարձել։ Երբեմն ամենարժեքավետ որոշումը ոչ թե ավելին ապրանքներ տպելն է, այլ այն բաշխելն է, թե որտեղ դրել և որքան թերթ տեղադրել այնտեղ, որտեղ աշխատակազմը օրենք ունի։

Ճամփորդական ուղղության հյուրատունը

Ճամփորդության նվիրքը սովորաբար փոքր է, բայց իր սխալները թարգմանվում են ընկերության վերաբերմության մեջ։ Այն բանակցությունը բավարար չէ ստանալու համար նույն ճամփորդը, այլ պահ է, երբ նա չի առնվում սեփական բեմից և իր անունով ստորոնակությունը կարճ է մնում իր ձեռքում։

• Կապի վառակը՝ նորաբեր պայուսակ, որին տպված է կոռպորատիվ նշանը և ընկերության անունը։ Չափը հաշվում ենք բացակայող պայուսակ ունեցողների համար, որ փոքր բանակցությունը տեղադրվի միջքում։
• Ճամփորդական պարկային բաղադրիչը՝ փոքր չափի համահարթ պատիկ՝ սեփական գործանքի մոտ թխված գիրքը և նշումների բլոկնոտը դիմիտիվում են։ Չափը նվազագույն է, որ չզբաղեցնի վերջին շարքի պահուստը։
• Բարձրահաս վերապատիկը՝ տպում է այն վառակի մեջ, որտեղ ճամփորդը հանգտում է ելքից առաջ՝ պաշտպանության տեսանկյունից և մաքության պահանջից ելությամբ։
• Ձեռքի սայռակի գործադրանքը՝ եթե տվում է ձեռքում այն պահին, երբ ճամփորդը դեռ հեռահարությունի վրա է, մի փոքր վիրտուալ տարբերությունը դառնում է ճանաչելի նշան։
• Կրկնությունը դաշտում՝ նույն գործադիրը ստանում է ամիսները մեկ հաշիվով, ամեն անգամ նոր ճամփորդական խմբ ունենալու համար՝ ոչ թե հին պահուստը վերագործելով։
• Խոհմուտը դրվում է վառակի մեջ։ Տեղեկությունը պետք է հասնի սենյակին մի քանի վայրյէ, որտեղ հյուրն իր ձեռքում կհայտնագույն այն բացահատկում է։

Այս ցանկի մեջ բոլոր մուտքերը նույն տրամաբանությամբ չեն կատարվում։ Այն, ինչ պետք է տպվի վառակի մեջ, որը երկու օր ճամփորդում է, և այն, ինչ պետք է տպվի սենյակային բարիքահայտության մեջ, որը տեղադրվում է քանի որ այն տեսնում են յուրաքանչյուրը՝ ինչպես և այն, ինչ պետք է մնա չտեսադիտ համաճարակի պահանջի տակ։ Երկուսն էլ ճիշտ պատասխան են, բայց տարբեր պատճառով և տարբեր թերթությամբ։

Հաճախորդային ծրագրի բնակությունը և պահպանության ծրագիրը

Հաճախորդային ծրագրի մասիններում տպանլակը տեղավորյուն է կատարում ինդուստրիալ գործիքի դեր։ Հյուրը, որը ամեն տարի խնդրում է նույն բանը, իրականում միայն սպասում է, թե համակարգը ինքն իրեն կպահի։ Ամենաքննարկելի բանը այստեղ ոչ թե գույնն է կամ նվիրքի չափը, այլ ստանալու ձևը ու հաստատությունը, որ այն կլինի ճիշտ սենյակում և ճիշտ ժամանակին։

Մենք առաջարկում ենք այս տոլոսը։ Նախքան տպելը ստուգում ենք, թե ծրագրի պայմանները թույլ են տալիս պատկեր՝ վերջին շաբաթներին նվիրքը կլինի ճիշտ։ Հետո նույնական չափերը փոխանցվում են ինդուստրիայի թիմին՝ հենց նրանց տեղեկատվական բազայում, որ ոչ մի հաճախորդ չսպասի ձեռքով չմնա։ Նվիրքը ուղղվում է գրող խմբին, նվիրող կողմին և հաշվառման բաժինին՝ տարբեր հաշիվներով, որ կարողանա չշփոթվել կողմնակի չափով։

Երբ հաճախորդային ծրագիրը չունի գիշերային հատուկ առաջարկ, ամենատեսանելի է ստորոնների սեղանային համալիրը՝ այն տեսանելի է բոլորի համար և ամենօրյա ստեղծում է ճանաչության կոնտակտ։ Կեսպոտը, որը փոխվում է ամիսները, մնում է նույն մոտեցումի մեջ։ Մենք կարող ենք ամենամուտքային մասը թողնել ձեր թիմին, իսկ տարբերությունները պարզեցնել ենք մեզ՝ տարբերությունը դառնում է առանձին պատճառ մեկ աշխատակազմի համար նոր նվիրք պահելու համար։

Մաքսիային պահանջը՝ մուտքային բեռների համար

Եթե կոմպլեկտը պետք է պատրաստվի հեռակառուցվող ուղղություններով, գործը սկսվում է ոչ թե ձևավորումից, այլ չինման նախադրությունից։ Հայաստանից դուրս ուղացող ցանկացած խմբի համար կարևոր է նախապես որոշել, թե արդյոք այդ ապրանքը ստորադրվում է տեղում, թե՞ ուղացվում է մուտքային բեռնումով։

Այստեղ մի քանի պարզ, գործնական քայլ կա։ Առաջինը՝ արդյոք նվիրքը մուտքային է և պետք է մաքսիա հաղորդատու ուղիով անցնի։ Երկրորդը՝ արժեքը ներկրում բեռների մեջ այնքան չէ, որքան արժե հոդվելու հարկետնի համար, և ինչքանով այն հաշվելի է արդյոք ոչ թե թխված նվիրքի համար, այլ ապրանքագործական համալիրի համար։ Երրորդը՝ արդյոք պետք է ամեն տոնավորական խմբին ուղղվի նոր հսկեմուտքային լուսանկարներով, թե՞ կարող ենք օգտագործել տարբերակել մոդել՝ որը չի պահանջում լրացուցիչ ընթացակարգ։

Երրորդ տոլոսը հատուկ կարևոր է հյուրատունի համար։ Հյուրասենյակը հաճախ ցանկանում է, որ տոնավորական հյուրատունը մուտքային վավերացնող էլ պահի լինի և կարողանա վերցվել հյուրի կողմից, այլ ոչ թե մուտքային տոնավորի կողմից։ Եթե հյուրը հասնում է ինքնուրույթը տանում, մաքսիան տարանջատում է, այն է՝ նվազեցնում է հաճախորդային տեսակը՝ առանց շրջանակի մասին կորսցնելու։ Եթե նվիրքը պահպանվում է բարձրահաս տոնավորի մոտ վառակում, վտանգը կրճատվում է, բայց հյուրասենյակը ստիպվում է օգտագործել վավերացորդի ապրանքը, որը դեռ ոչ մի համաշխարհային հյուրասենյակում չի երևում։

Ժամանակացույցը՝ ինչպես է հաշվվում և ինչպես է կրճատվում

Հյուրատունի բոլոր հայերի համար ժամանակը սկսվում է ոչ թե տպելու, այլ համաձայնեցման պահից։ Դեպի ինքնաշխատանք մենք աշխատում ենք երեք շերտով՝ պատրաստում, տպում և հասցե։ Մի խոսքում՝ մենք կարող ենք բացահայտել տարբերությունը մինչև ձեր բյուջեն վերջնանուն վերաբերմանը՝ նույն օրվա թվերով, առանց հաջորդ շաբաթվա սպասելու։

Առաջին քայլում մենք հավաքում ենք բոլոր տվյալները մեկ կառուցվածքում՝ ո՞ւմ համար է, որ տեղում է տեղադրվելու, որ չափ ունի, ո՞ւմ է լրացնում, երբ է պետք տեղում լինի, ի՞նչ է իրավական կամ մաքսիային պահանջը։ Եթե որևէ տեղում անորոշություն է մնում, մենք չենք լցնում բացատը ձեր անունից և չենք նոր վերալիշում այն հետո։ Փոքր ճշգրիտ հարցը այս պահին զգալիորեն էժամանակ է խնայում, քանի որ սխալ պատճառով տպված նվիրքը չի շտկվում՝ այն վերառադրվում է նորից։

Երկրորդ քայլում մենք տրամաբանություն ենք տալիս ըստ տեսակի՝ ինչ տպում ենք, որ տեխնիկային մեթոդն է ընտրվում, ինչ է ցույց տալիս ավարտը որակի հաստատման մեջ, և որտեղ է ձևավորվում հոդումքը՝ իրական չափի վրա, ոչ թե էկրանի վրա։ Այստեղ հիմնական է, որ տեսակը չի փոխանցվում առանց ստուգման։ Երբ նույն բանը տպվում է երկու տարբեր մեթոդով, արդյունքը միշտ տարբերվում է ինչպես մի հասկցում, ուստի ընտրությունը չպետք է հիմնվի ենթադրության վրա։

Երրորդ քայլում արդյունքը ստուգվում է երկու ստուգումով։ Առաջինը ստուգում է, որ բոլոր տոկոսները համապատասխանում են հայտարարված թվին, իսկ երկրորդը՝ որ համապատասխան է տեղադրման վայրին և ժամանակին։ Տեղադրությունը կատարվում է ձեր հաստատված հասցեով, առանց ստորոնակության ավելացման։ Հետո մենք մնում ենք կողմում մինչև հասցեն փոխանցվել է հասատատված պատասխանատուին։

Որակի և կրկնվելիության շրջանակը

Հյուրատունը երկար է մնում գործի մեջ՝ դիմիտիվը աշխատատեղում, վառակը ճամփորդի պայուսակում, թերթը սենյակում։ Դա նշանակում է, որ նյութի ընտրությունը ենթադրում է ավելի միաժամանակացույց, քան որ տեսանում ենք ուսումնական շինվածքում։ Թերթը չպետք է լուծացող ներկապնադի մեջ, թերթի եղեմունքը չպետք է բացվի առաջին օրվա, իսկ գովապահը չպետք է բարձկվի առաջին լվանման ժամանակ։

Այստեղ ենք հաճախ տեսնում նույնական հակառակությունը։ Կարիճը պահանջում է տեսնելի բոլբ և հայտանի նշան, գործը հաշվում է տոկոսը, եթե գործը դառնում է միայն գործանք՝ չի բավարարում։ Մենք աշխատում ենք երկու շերտով։ Առաջինը՝ տեսանելի նշանը, որը բոլբից մի քանի սանտիմետր է հեռու դեպքում։ Երկրորդը՝ լրացուցիչ տեսանելիություն, որը հասնում է միայն փոքր չափի վառակի կողքին կամ բլոկնոտի կողքին։

Կրկնվելիությունը մեզ կարևոր է նույնքանչ ընդունելիորեն, որքան որակը։ Եթե կարիճը հաջորդ տարի պահանջում է նույն բանը, նույն մատչառով, նույն գույնով և նույն թվով, ապա դա նշանակում է, որ հաղթում ենք ժամանակակից առավել կողմի գինը, որ ավելի քիչ համաժամանակացույց, քիչ սխալ որոշում և ավելի կայուն արդյունք։ Դա հենց այն է, ինչի համար երկրորդ տարիների համար մենք պահում ենք դիզայնի ֆայլերը և նյութերի նմուշները։

Ե՞րբ արժե դաստատար տեղադրման մասը

Տեղադրման մասը որոշում է, թե արդյոք նվիրքը կանցնի իր նշանակությունը այն մոտեցումով, որի միաջեն պահանջում է տվյալ բարիքահայտության վայրը։ Հյուրասենյակների մեծ մասը ունի մեկից ավելի տարբեր վառակ, որտեղ օգտագործվում է մեկ նշանակությունը, և դա համար վերարտադրությունը է ամենատեսանելի լուծումը։ Եթե նվիրքը փոխվում է հաճախ մի և նույն տեղում՝ առանց ոճի փոփոխության, արդյունքը դառնում է թեթև տարբեր գնողների ձեռքում անհամաստեղե։

Երբ փոխությունը էական է՝ տեղադրումը դառնում է հնարավոր բոլբային ստորունակություն, իսկ երբ փոխությունը հաճախ է՝ ավելի խնդիր է գործարկում, քան մաքսիան։ Ամեն դեպքում լավագույնը այն է, ինչ որ անկրկնելի երկիրություն է։ Հյուրատունը չպիտի նույնը լինի այնտեղ, որտեղ պետք է ուրիշ խոսք ասել, և չպիտի լինի համատեղական այնտեղ, որտեղ պետք է ինքնուրույթ լինի։