Ինչո՞ւ է դիզայնական թիմը արտադրանք պատվերի դեպքում ամենամեկն կարևորությունը վերահսկում
Դիզայնական գործընկերության մեջ արտադրանքը հաճախ դիտարկվում է որպես դերը ընկալող հենց արտադրության վերջում, բայց իրականում այն սկսվում է ամենավերջում, և հենց այնտեղ է որոշվում՝ արդյոք նախագիծը կպահպանի իր ուժը, թե՞ կդառնա տեսքով նման բան, որը մտադիրը չի պահում ձեռքում։ Սա տարբերում է արտադրանքային մատակարարին միայն այն գործընկերությունը, որը պատրաստ է չպատմել հայտնի մոտեցումը՝ մեկ տեսքով, համապատասխան ֆայլով, և ճշտումներով, որոնք բացատրում են, թե ինչո՞ւ նյութն ընտրվեց և ինչո՞ւ պարտվեց։ Երբ դիզայների թիմը աշխատում է միջոցառման վայրում, տարբեր գործընկերություններ նույն գույնը տալիս են տարբեր երանգներով, և հենց այդտեղ է սկսվում զրույցը ճշտումների մասին. էկրանն ու էկրանը, տիկսերը և տիկսերը, մատյանը և մատյանը, բամբային թղթը և բամբային թղթը։ Արտադրանքային գործընկերությունը պետք է կարողանա այս տարբերությունը ներկայացնել թվերով՝ ոչ թե խոսքով։ Դա է տարբերում ճշգրտումը տեսական ձևավորումից. ճշգրտումը տեսական է միայն այն ժամանակ, երբ մնացող նյութի մասը ամբողջ լինում է ձևի մեջ։ Հենց այստեղ է ստեղծագործական ղեկավարի ամենամեծ արժեքը՝ ընտրել այն մեթոդը, որը հենց իր ձևավորումին է համապատասխանում, և հետո պաշտպանել այդ ընտրությունը բոլոր մասնաճաշխերում՝ չփոխելով դրա հիմնական տրամաբանությունը։ Մի տեսակի համար մեկ տեխնիկական լուծում, տարբեր տեսակի համար՝ մեկ տեխնիկական լուծում, և վերջինիս՝ ընդհանուր տրամաբանություն, որի հիմքը մի և նույն լոգոն է՝ այն բացատրում է, թե ինչու է կարողանում մեկ բան աշխատել իր որոշակի գործի մեջ, իսկ մյուսը՝ չկարողանալ։ Սա է պատճառը, որ տեսական պատասխաններում առաջին հարցը միշտ նույնն է՝ ո՞ւր է այս նյութը գտնվելու, ո՞ւր է այն պահելու, և ո՞ւր է այն հասնելու։ Հայաստանի ստեղծագործական թիմերի համար այս մոտեցումն առանց բարդության տեղափոխվում է եզրակող հարցի մեջ՝ ինչպե՞ս է տեսքը, որը էկրանին ներկայացվում է Երևանում, հանդիպելու տեղադրվելու Վանաձոր և Կոտայք գործարաններում, և բերվելու Երևան, Գյումրի կամ Վանաձորի պահոցից առանց գույնի շեղման։ Եթե այս շղթան որևէ մինչը կտրվում է, կորչում է ճշտումը, և ոչ մի մոտեցում չի կարողանում փոխարինել կորսվածը։ Հենց այստեղ է առաջնում տեսական և գործառնության միջև ենթակառուցման տարբերությունը՝ ստեղծագործականն ասում է՝ ինչպե՞ս, իսկ արտադրանքային գործընկերությունը՝ ինչպե՞ս դա կդառնա։